Notre Dame des Silences

Gelezen op

Rodolphe (tekst) – Jean-Luc Serrano (beeld)
Albin Michel, 1989, 50 blz.

Zes verhalen van Rodolphe en Serrano (de jongens van Taï Dor), die denk ik eerder verschenen in L’Echo des Savanes. Rode draad: de toekomst, mensen die dood willen, en slachtoffers die geen slachtoffers blijken te zijn. Een inzichtje in hoe pessimisten de nabije toekomst zagen eind de jaren 1980: al met al redelijk banaal en redelijk optimistisch in zijn pessimisme. De Muur was juist gevallen en het zag er toen nog allemaal fantastisch uit, ik denk dat het daaraan ligt.

dame

Leuk tussendoortje, meer niet. Misschien dat ik nog eens Taï Dor bovenhaal ook. Als ik het terugvind.

Eén reactie to “Notre Dame des Silences”

  1. Pingback: Faisons l’homme en notre image

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees vorig bericht:
Fraise et chocolat

Luidop lachen om een boek: dat was al een tijd geleden. En luidop lachen om een boek dat eigenlijk voornamelijk...

Carmen

Ik was twee pagina’s ver in Pichard’s Carmen, toen ik bedacht: ik lees best het origineel eerst. Wat ik dan...

Carmen

Pichard doet Carmen. Niet de opera (al zitten er wel elementen van de opera in), maar welde novelle van Prosper Mérimée: de...

Sluiten