superheld — Boeggn

Supercrooks

Tue, 26 Feb 2013 19:32:59 +0100

Mark Millar (tekst) - Leinil Yu (beeld) - Gerry Alanguilan (inkt) - Sunny Gho (kleur) Marvel Comics, mei - augustus 2012, 4 x 28 blz.

Mark Millar is geen verkeerde schrijver, en ik lees zijn boeken al lang met veel plezier.

Supercrooks is een verhaaltje in een universum zoals Superior, Nemesis, Kick-Ass en andere: superhelden en superschurken, maar geen karakters die we kennen van ergens anders. En op de een of andere manier menselijker dan we vaak gewoon zijn.

Carmine, een oude old-school superslechterik (van het genre geen krachten en enkel een ray gun om te vechten) die al jaren niet meer vecht doet een misstap: hij probeert een casino te bestelen, en dat loopt verkeerd af.

Hij krijgt een ultimatum: verzamel 100 miljoen dollar, of anders. Hij was in zijn tijd zo’n beetje de mentor van iedereen die iemand was, en gaat om hulp bij zijn oude poulain Johnny Bolt, die net na nog maar eens vijf jaar uit de gevangenis komt en die het net aan het proberen goed maken was met zijn lief.

…en die meteen een plan bedenkt om aan het geld te geraken: verzamel een hele groep slechteriken en doe een slag in het buitenland. In Spanje, want wie heeft al ooit gehoord van een Captain Spain?

Kluten en esbattementen, een leutig verhaaltje en een leutig einde. Meer moet dat soms niet zijn.

Psychanalyse du Super-Héros

Wed, 06 Jun 2012 23:06:55 +0100

Reuno – Wandrille Vraoum, 2009, 16 blz.

Heh. Flinterdun pamfletje, maar wel grappig.

Kick-Ass 2

Fri, 23 Mar 2012 01:19:15 +0100

Mark Millar, John Romita Jr. (tekst) – John Romita Jr. (beeld) – Tom Palmer Sr. (inkt) – Dean White (kleur) Marvel Comics, december 2010 – februari 2012, 7 x 32 blz

Vervolg op, euh, Kick-Ass. En nog een tandje bijgestoken.

Zeer bloederig, maar wel zeer uitstekend.

Kick-Ass

Fri, 23 Mar 2012 01:18:35 +0100

Mark Millar (tekst) – John Romita Jr. (potlood) – Tom Palmer Sr. (inkt) – Dean White (kleur) – Chris Eliopoulos (letters) Marvel Comics, april 2008 – maart 2010, 8 x 32 blz.

Hij is geen superheld, maar hij beslist er wel een te worden. En neen, een duikpak en een masker zijn niét veel hulp als een bende u in elkaar slaat.

Een bende levende legendes (Millar! Romita!), en jawel: uitstekend. Bloederig, maar wel uitstekend.

The strange talent of Luther Strode

Thu, 22 Mar 2012 01:17:53 +0100

Justin Jordan (tekst) – Tradd Moore (beeld) Image Comics, november 2011 – maart 2012, 6 x 32 blz.

Luther Strode koopt een boek om spieren te kweken, zo eentje zoals vroeger in kleine zwartwitadvertenties in comics.

En dan wordt hij plots supersterk. Kan hij vijf stappen vooruit denken. Ziet hij dingen gebeuren voor ze gaan gebeuren.

Maar het is niet zoals in de mannekensbladen: superheld worden, dat is geen evidentie. Luther Strode is een Peter Parker zonder Uncle Ben, en hij kan op den duur nergens meer naartoe.

Goed.

Invincible (0-83)

Fri, 14 Oct 2011 19:09:02 +0100

Robert Kirkman (tekst) - Cory Walker & Ryan Ottley (beeld) Image Comics, januari 2003 - october 2011, 84 x 28 blz.

Tiener komt te weten dat zijn vader, die superkrachten heeft, een alien is. Tiener met superkrachten komt in conflict met zijn vader. Superhelden, superslechteriken, superheldenteams, aliens, gevechten, verliefdheden, conflicten en oplossingen, ruimtegevechten, alternatieve universa, zombies, krankzinnige wetenschappers, a cast of many dozens, tralala.

Allemaal bekende ingrediënten, maar Kirkman (Battle Pope, Walking Dead) maakt er een mirakel van schoon fatsoen van. Het gaat van drama naar comedy en van gore naar glamour. Personages evolueren en groeien, er worden links en rechts grenzen verlegd, ‘t is een plezier om lezen.

Aanrader.

A God Somewhere

Wed, 12 Oct 2011 14:07:10 +0100

John Arcudi (tekst) - Peter Snejbjerg (beeld) - Bjarne Hansen (kleur) DC Comics, 2010, 199 blz.

Niet de eerste comic dat ik lees over wat helden helden maakt en wat mensen mensen, maar wellicht toch wel de meest dramatische. Ik zie dat trouwens nog wel een film worden. Een goede film, zelfs, als ze het verhaal laten zoals het is.

A++ would read again.

Incorruptible (1-20)

Thu, 15 Sep 2011 13:35:19 +0100

Mark Waid (tekst) - Marcio Takara en een stapel andere mensen (beeld) Boom! Studios, december 2009 - juli 2011, 20 x 32 blz.

Het omgekeerde van Irredeemable: wat gebeurt er als een Schlechterik beslist om goed te worden? Max Damage doet precies dat.

Incorruptible is kleiner, persoonlijker, minder karikaturaal, heeft meer humor en meer menselijkheid, in één woord: veel beter dan Irredeemable. Content dat ik het in deze volgorde gelezen heb.

Irredeemable (1-29)

Tue, 13 Sep 2011 19:33:25 +0100

Mark Waid (tekst) - Peter Krause en later Diego Barreto en Eduardo Barreto (beeld) - Andrew Dalhouse (kleur) Boom! Studios, april 2009 - september 2011, 29 x 32 blz.

Het is een beetje zoals slimme kinderen klassen laten overslaan: ze kunnen het intellectueel misschien wel aan, maar kunnen ze het emotioneel en qua sociale intelligentie wel aan?

Mark Waid’s Plutionian, de machtigste superheld ter wereld (denk Superman meets Watchmen’s Doctor Manhattan), kan de verantwoordelijkheid van het superheld zijn emotioneel niet aan, en wordt een Schlechterik. Moordt heelder steden uit en zo.

Het is zeer goed, daar niet van, maar ik vraag me hard af of ze het gaan kunnen volhouden: het hoofdpersonage wordt een beetje een karikatuur, met al dat absoluut slecht zijn. Het kan nog allemaal goed komen natuurlijk, want uiteindelijk gaat het evenzeer over Plutonian zelf als over hoe zijn ex-teamgenoten ermee omgaan. Oh, en ik lees dat Waid een einde in zijn hoofd heeft voor als nodig zou zijn.

Twilight Guardian

Thu, 11 Aug 2011 13:29:43 +0100

Troy Hickman (tekst) - Siddarth Kotian (beeld) - Bill Farmer (kleur) Image Comics, januari - april 2011, 4 x 32 blz.

In tegenstelling tot Weird Worlds wel gegrepen, wel geboeid door dit. Van het begin: het hoofdpersonage is een meisje dat ‘s nachts een masker en een hoodie aandoet, en een paar straten in haar buurt op en neer wandelt. De superheld als OCD-slachtoffer: hier een poes in een boom, daar slecht geïsoleerde kerstverlichting.

Ze verzamelt comics, en op een conventie spreekt ze af met andere, gelijkaardige, even low profile “superhelden”. Ze lossen misdaden op (genre handelaar verliest comic, zou hij gestolen zijn? oh nee, kijk, de comic zat gewoon verkeerd geklasseerd), en dan gaat ze weer naar huis.

En wordt ze alsnog een held(in).

Het zou kunnen verder gaan, maar voor mij is het goed zo: een mooi portret. Prachtig getekend — en in elk nummer staat er een telkens zeer geslaagde pastiche van een oude comic.