<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>pest — Boeggn</title><link>https://boeken.tsuk.org/tag/pest/</link><description>Altijd al een boeklog willen bijhouden.</description><language>nl-be</language><atom:link href="https://boeken.tsuk.org/tag/pest/feed/" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>Gelezen: The Black Death: The Intimate Story of a Village in crisis, 1345-1350</title><link>https://boeken.tsuk.org/2024/09/gelezen-the-black-death-the-intimate-story-of-a-village-in-crisis-1345-1350/</link><pubDate>Tue, 17 Sep 2024 17:53:00 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=58736</guid><description>John Hatcher
Da Capo Press, 2008, 318 blz.&lt;p&gt;Ik was ervan overtuigd dat ik hier al iets over geschreven had, maar blijkbaar niet want ik vind het nergens terug. Dus dan maar in de rapte, want mijn hersenen gaan lastig doen zolang ik een recent gelezen boek niet op tinternet gezet heb. &lt;/p&gt;
&lt;p&gt;John Hatcher is een historicus die een boek wou schrijven over de Zwarte Dood, maar niet voor de zoveelste keer hetzelfde stereotiepe boek over de Zwarte Dood wou schrijven. Zijn invalshoek: (1) het verhaal schrijven gezien vanuit één dorp in Engeland en (2) de beste beschikbare historische bronnen 'aankleden' met plausibele maar fictieve personages, gebeurtenis en gevoelens. Zo wordt het "a personal history", iets tussen fictie en non-fictie. &lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Mja. Opdracht niet geslaagd, wat mij betreft.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Er zijn namelijk twee grote problemen:&lt;/p&gt;
&lt;ol class="wp-block-list"&gt;
&lt;li&gt;Hij begint elk hoofdstuk met een beknopte non-fictie-samenvatting van wat er zal gebeuren. Resultaat: &lt;em&gt;nul&lt;/em&gt; verrassing in het fictiegedeelte. &lt;/li&gt;
&lt;li&gt;Combineer dat met de helaselijke vaststelling dat Hatcher gewoon geen goede fictieschrijver is. Zijn personages zijn eendimensionaal, hij blijft in herhaling vallen, en zelfs zonder de intro's, die ik op den duur achteraf las in plaats van ervoor, is het allemaal ongelooflijk voorspelbaar en saai. &lt;/li&gt;
&lt;/ol&gt;
&lt;p&gt;Ik zou vele keren liever de historicus aan het woord gezien hebben dan de poging-tot-fictieschrijver, want de feiten op zich zijn boeiend genoeg.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Spijtig. &lt;/p&gt;</description></item><item><title>Company of Liars: A Novel of the Plague</title><link>https://boeken.tsuk.org/2009/08/company-of-liars-a-novel-of-the-plague/</link><pubDate>Fri, 21 Aug 2009 13:34:51 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=3094</guid><description>Karen Maitland
Penguin, 2009, 576 blz.&lt;p&gt;Blijkbaar fel gehyped, al moet ik dat helemaal gemist hebben en het gekocht hebben op basis van de premisse: historisch, in Engeland in 1348 gesitueerd. Altijd wijs, dingen uit de veertiende eeuw.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het boek zelf? Gho ja, ‘t zijn allemaal leugenaars, zoveel was al redelijk snel duidelijk. En ondanks stapels backstory en uitleg en dingen, zijn het uiteindelijk allemaal redelijk bordkartonnen personages, de Schlechterik op kop. En het is allemaal bij tijden behoorlijk voorspelbaar, ook, de ontknoping op kop—iets dat Terry Pratchett al véél beter gedaan heeft.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Maar geen erg! Het leest als een TGV.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>