<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>nazi's — Boeggn</title><link>https://boeken.tsuk.org/tag/nazis/</link><description>Altijd al een boeklog willen bijhouden.</description><language>nl-be</language><atom:link href="https://boeken.tsuk.org/tag/nazis/feed/" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>Bitter Seeds</title><link>https://boeken.tsuk.org/2013/05/bitter-seeds/</link><pubDate>Thu, 16 May 2013 23:37:43 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=3244</guid><description>Ian Tregillis
Orbit, 2012, 432 blz.&lt;ol start="1939"&gt;
&lt;li&gt;Raybould Marsh, Britse geheime dienst, heeft een afspraak met een agent die het einde van de Spaanse burgeroorlog heeft meegemaakt, en die dringend een ei moet leggen. Nog voor hij er goed en wel mee kan spreken, vliegt de man &amp;ndash; in het midden van de hotellobby &amp;ndash; in brand.&lt;/li&gt;
&lt;/ol&gt;
&lt;p&gt;Marsh kan niet veel meer dan een paar stukken film redden. Blijkt: de Duitsers hebben een afdeling met mensen met vreemde krachten, het Reichsbehörde für die Erweiterung Germanischen Potenzials (REGP). Er is iemand bij die dingen in brand kan steken. Iemand die kan zweven. Iemand die door muren kan lopen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;En dan begint de Tweede Wereldoorlog: de REGP zorgt ervoor dat de tanks recht door de Ardennen een Blitzkrieg op Frankrijk kunnen inzetten; in geen tijd capituleert Frankrijk en zitten de Britten écht vast in Duinkerke. Wordt de British Expeditionary Force zowat volledig gedecimeerd. Zijn er geen troepen meer voor Noord-Afrika. Ziet het er allemaal niet zo goed uit, dus.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;De Britten hebben geen REGP, maar wat ze wél hebben, zijn warlocks. Mensen die al sinds mensenheugenis van vader op zoon technieken doorgeven om te onderhandelen met entiteiten buiten ons universum. Dat gaat niet zonder een prijs te betalen, en daar gaat het grootste deel van het boek dan ook over: wat de oorlog doet met de mensen die hem voeren.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Daarbij volgt Tregillis ruwweg vier personages van dicht: bij de Duitsers de &amp;ldquo;supermensen&amp;rdquo; Gretel en haar broer Klaus, bij de Britten de spion Marsh en aristocraat-occultist Will Beauclerk.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Deel één van drie, ik zal de andere twee dan ook eens lezen, denk ik. En ik eet mijn hoed op als die niet binnenkort verfilmd wordt.&lt;/p&gt;</description></item><item><title>Fatherland</title><link>https://boeken.tsuk.org/2013/02/fatherland/</link><pubDate>Mon, 04 Feb 2013 01:21:36 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=2682</guid><description>Robert Harris
Hutchinson, 1992, 372 blz.&lt;p&gt;Het was hetzelfde gevoel als in, mmmm&amp;hellip; 1983, toen ik dronken van bijna-volwassenheid mijn eerste boeken in de volwassenenbibliotheek ging uitlenen. Om de één of andere reden had ik thuis van alle &lt;em&gt;duzende &lt;/em&gt;volwassenenboeken die er stonden alleen nog maar science fiction gelezen, maar in de openbare bibliotheek vond ik in de rayon science fiction alleen maar dingen die we thuis al hadden en die ik al gelezen had.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Thuis waren ze grotendeels in Franse vertaling, en dat viel eigenlijk beter mee dan veel van de Nederlandse vertalingen, vol Hollandsismen en vreemde znswendingen. Bruna en Meulenhoff SF hadden een aantal degelijke Jack Vances en Michael Moorcocks, maar de afdeling SF en Fantasy (het etiket: vier bollen van afnemende grootte boven en in elkaar, als de staart van een Bibendum mocht die een staart gehad hebben)  was snel uitgelezen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;En dus moet het ergens in de loop van 1983 zijn dat ik verder keek, en de spionageromans ontdekte. &lt;em&gt;The Bourne Identity&lt;/em&gt; was de eerste, en &amp;rsquo;t was meteen raak. Vast-ge-haakt van begin tot einde.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ik heb uiteraard meteen de hele rayon uitgelezen, en dan thuis ook maar verder gedaan (inclusief de Verboden Vruchten van Gérard de Villier, mhuhuhu). Ales van Ludlum gelezen en blijven volgen, en Le Carré, en Len Deighton, en zoveel andere, en op zes jaar tijd meer gelezen over Koude Oorlog en Tweede Wereldoorlog dan ik me nu eigenlijk nog kan herinneren.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dat is allemaal min of meer gestopt toen ik naar de universiteit ging, in het optimisme van De Muur Is Gevallen, en dan in de sombere realisatie, geen twee jaar later, dat het allemaal naar de kloten was, de droom van een vreedzaam Europa.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Vandaar dat ik &lt;em&gt;Fatherland&lt;/em&gt; nooit gelezen had. Natuurlijk dat ik wist waarover het ging, &amp;rsquo;t is tenslotte een klassieker van de alternatieve geschiedenis (tiens, besef ik net, ik ben zwaar althist beginnen lezen net rond de periode van de oorlog in Joegoslavië, een psychanalyst uit de jaren 1960 zou er wellicht iets van kunnen maken), maar nooit verder dan het begin geraakt.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Geen idee waarom, eigenlijk, want toen ik het vanavond begon te lezen was ik vanaf de eerste pagina gegrepen, en heb ik het in één ruk door helemaal uitgelezen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Om maar te zeggen dat het een uitstekend boek is, dat zich afspeelt in 1964, in de week voor de 75ste verjaardag van Adolf Hitler in een Duitsland dat de oorlog gewonnen heeft. Waar een ogenschijnlijke doordeweekse verdrinkingsdood het begin is van een bijzonder spannend verhaal.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Kopen, en lezen, mocht dat nog niet gebeurd zijn.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>