<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>koken — Boeggn</title><link>https://boeken.tsuk.org/tag/koken/</link><description>Altijd al een boeklog willen bijhouden.</description><language>nl-be</language><atom:link href="https://boeken.tsuk.org/tag/koken/feed/" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>Medium Raw: A Bloody Valentine to the World of Food and the People Who Cook</title><link>https://boeken.tsuk.org/2016/12/medium-raw-a-bloody-valentine-to-the-world-of-food-and-the-people-who-cook/</link><pubDate>Thu, 08 Dec 2016 13:24:34 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=4242</guid><description>Anthony Bourdain
Ecco, 2010, 281 blz.&lt;p&gt;Ik heb &lt;a href="https://boeken.tsuk.org/2014/10/kitchen-confidential-adventures-in-the-culinary-underbelly/"&gt;Kitchen Confidential&lt;/a&gt; graag gelezen, en ik zie die mens graag bezig op tv.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;em&gt;Medium Raw&lt;/em&gt; is een vervolg op &lt;em&gt;Kitchen Confidential&lt;/em&gt;: nog altijd even stream of consciousness, maar wel van een volledig andere mens. Waar het eerste boek geschreven is door iemand die beseft dat hij ergens in de veertig is, en dat hij geboren is met alle mogelijke kansen en mogelijkheden, maar dat hij na een hele reeks verkeerde keuzes (gemakszucht, drugs, drank) eigenlijk in een doodlopende straat, is dit een boek van iemand die totaal onverwacht zijn wildste dromen kan waarmaken.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Hij werd een bekende Amerikaan, kreeg tv-programma&amp;rsquo;s, reisde de wereld af, werd vrienden met de grootste koks ter wereld. En ergens tussen dan en nu is heeft hij zijn leren vest aan de haak gehangen, heeft hij een gezin geticht, en is hij milder geworden. Op simmige vlakken, dan toch.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Bourdain is op zijn best als hij observeert, of het nu de ochtend van een visfileerder in een sterrenrestaustarant is, of die keer dat hij (post-beroemd-worden) het nadir had bereikt ergens in een subtropisch paradijs, en met een &amp;lsquo;rich bitch&amp;rsquo; de wereld van échte rijke mensen zag.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;En voor de rest meandert het. Meandert het zeer veel. Maar is het wel wijs om lezen.&lt;/p&gt;</description></item><item><title>A History of Food in 100 Recipes</title><link>https://boeken.tsuk.org/2016/07/a-history-of-food-in-100-recipes/</link><pubDate>Sat, 16 Jul 2016 23:17:34 +0100</pubDate><guid isPermaLink="false">https://boeken.tsuk.org/?p=4086</guid><description>William Sitwell
Harpercollins, 2012, 352 blz.&lt;p&gt;Ik wou dit boek goed vinden, echt waar. Ik lees graag over geschiedenis, ik lees graag over eten, ik lees graag kookboeken, het internet zei me dat dit een uitstekend boek moest zijn, maar toch: meh.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ideaal boek om hier en daar eens een hoofdstuk uit te lezen, dacht ik: het zijn ook echt gewoon honderd hoofdstukkken, chronologisch gerangschikt, met een beetje uitleg erbij. Ik had gehoopt op een echte vertaling naar moderne recepten, ik had gehoopt op meer representatieve recepten, ik had gehoopt op minder uit de lucht doening bij de meer recente recepten.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ik had vanalles gehoopt, maar wat koopt een mens daarmee? Het is een boek geworden met hier en daar min of meer goede stukken, maar weinig samenhang. Waar ik me bij sommige recepten afvroeg waarom het precies gekozen was. Waar de humor niet mijn soort humor is.  Met stapels en stapels mythes en veronderstellingen die op niets gebaseerd zijn. Met veel te weinig oude en veel te veel &amp;lsquo;moderne&amp;rsquo; recepten &amp;ndash; iets voorbij de helft zitten we al in de twintigste eeuw, en dan wordt het meer namedropping dan wat anders.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ergens is er iemand die een boek zou kunnen schrijven dat wel degelijk een geschiedenis van voedsel in honderd recepten is. William Sitwell is niet die mens.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>