A Song of Ice and Fire — Boeggn

A Feast for Crows / A Dance with Dragons

Mon, 25 Aug 2014 22:03:43 +0100

George R.R. Martin Voyager Books, 2005 + 2001, 1809 blz.

Feastdance, A Feast with Dragons, A Dance for Crows: noem het hoe ge wilt. Wat het is, is hoe deel vier en vijf van A Song of Ice and Fire zouden moeten gelezen worden.

Het verhaal is bekend: GRRM was begonnen aan deel vier, en het bleef maar groeien, en groeien, en groeien, en iedereen werd ongeduldig, en het lukte maar niet om alles af te ronden zoals hij het wou afronden – en dus besloot hij maar om het boek in twee te splitsen.

Niet chronologisch in twee, want het grootste deel van boek vijf loopt parallel met boek vier. Ook niet thematisch, want de thema’s lopen over en door de twee boeken heen. Wel op basis van de personages, grotendeels. De afweging was: vertel ik in boek vier ongeveer de helft van het verhaal voor (bijna) alle personages, of (bijna) het hele verhaal voor ongeveer de helft van de personages.

Het is dat tweede geworden: het minste kwaad, dacht Martin. Begrijpelijke, maar vooral spijtige zaak, want de twee boeken zijn vele (véle) keren beter als ze samen gelezen worden.

Wie de boeken nog niet gelezen heeft, rep u naar hier om te leren hoe ze zouden moeten gelezen worden. Wie de boeken wél al gelezen heeft, haast u naar hier om te zien hoe Sean T. Collins (en Stefan, en vele anderen) de twee in elkaar gestoken hebben.

Ik kan niet zeggen hoe content ik ben van mijn ikweetnietmeerhoeveelste herlezing.

A Song of Ice and Fire 05: A Dance with Dragons

Sat, 15 Jun 2013 10:04:20 +0100

George R.R. Martin Bantam Spectra, 2011, 1040 blz.

George R.R. Martin is een slechte mens.

Boek vijf zet duidelijk grote stappen in de richting van een zekere resolutie van wat er allemaal aan de hand is in Westeros (en Essos), maar het gaat niet verschrikkelijk snel, en vooral: het eindigt op een hele reeks cliffhangers. Nog meer dan de andere boeken, heb ik de indruk,.

Ik herinner me niet meer wat mijn reactie was toen ik dit voor het eerst las, maar ik denk dat ik teleurgesteld was dat er niet méér gebeurde.

Met het herlezen, en nu ik er veel meer over weet, kan ik mij iets voorstellen bij de denkprocessen van Martin, maar het blijft hier en daar toch steken. Ik vraag me hard af hoe het verhaal van Dorne en van de Iron Islands tot een degelijk einde gaan gebracht worden, en hoe zit het nu met het al-dan-niet-nageslacht van Aerys, en aaargh daar komt in het allerlaatste hoofdstuk een protagonist die al twee boeken lang afwezig was, weer terug, aargh!

En ik zie wel in dat er binnenin de personages grote veranderingen aan het gebeuren zijn, maar het zou misschien gemakkelijker om lezen zijn als er hier en daar wat meer actie zou zijn. En ik ben niet zeker dat het een goed idee was om boek vier en vijf te splitsen op basis van de personages te splitsen in plaats van zoals zou kunnen verwacht worden, op basis van tijd.

(De basis van het probleem is natuurlijk dat een aantal van de personages een “reis” moeten afleggen die een jaar of vijf zou moeten duren (Jon, Theon, Sansa?, Arya), maar dat bleek toen Martin aan het schrijven was, dat vijf jaar veel te lang zou zijn voor andere personages (Tyrion, Bran?, Daenerys, Cersei, Jamie). En dan werd het toch weer min of meer real-time, maar dan werd het moeilijk om een aantal personages op dezelfde plaats te krijgen op hetzelfde moment.

Deze reeks gaat een eind aangenamer om lezen zijn als alle boeken zullen geschreven zijn. En ik hoop van ganser harte dat we niet weer zes jaar moeten wachten op een vervolg.

A Song of Ice and Fire 04: A Feast for Crows

Sun, 09 Jun 2013 20:36:25 +0100

George R.R. Martin Voyager Books, 2005, 852 blz.

Tiens, dat ging nóg sneller dan deel drie. Ik herinner me dat ik de allereerste keer dat ik dit las, hier en daar afhaakte als het over de Iron Islands ging, en over Dorne – maar bij het herlezen valt alles op zijn (soms tragische) plaats.

Het einde van Sandor Clegane, het decennialange schaakspel (enfin, cyvasse-spel dus) van Dorne, de manier waarop Damphair en Faith Militant passen (of niet?) in de algemene renouveau van magie en/of religie: wijs.

En inderdaad: dit is deel één van wat eigenlijk een massief groot vierde deel had moeten zijn, met de helft van de personages erin (en dus geen Tyrion, geen Daenerys, geen Wall). Bij herlezen en in context ben ik er content meer. En content, vooral, dat ik geen zes jaar moet wachten op het vervolg.

Meteen door naar deel vier, dus.

A Song of Ice and Fire 03: A Storm of Swords

Sat, 08 Jun 2013 21:17:30 +0100

George R.R. Martin Bantam Spectra, 2000, 1216 blz.

Yes! Het boek waar het duidelijk wordt dat het George R.R. Martin echt écht menens is.

’t Is een beetje raar om het boek uit te lezen terwijl serie drie van Game of Thrones (dat tot ergens de helft van Storm of Swords gaat) nog een aflevering te gaan heeft, maar hey.

Euh ja, zeer goed boek hé, zeer goed boek.

A Song of Ice and Fire 02: A Clash of Kings

Fri, 31 May 2013 12:36:45 +0100

George R. R. Martin Voyager Books, 1998, 915 blz.

Ja, het gaat traag, Song of Ice and Fire herlezen. En da’s niet omdat het moeilijk leest, maar wel omdat ik bijzonder aandachtig aan het lezen ben. ’t Was al na het eerste boek erg duidelijk dat ik allerlei dingen gemist had, en nu ben ik het aan het herlezen met alles van Tower of the Hand en/r/asoiaf en westeros.org en ALL LEATHER MUST BE BOILED in het achterhoofd en ernaast en erbij.

Maar dus, euh ja. Goed boek hé.

A Song of Ice and Fire 01: A Game of Thrones

Wed, 01 May 2013 19:59:18 +0100

George R. R. Martin, Voyager Books, 1996, 804 blz.

Ik dacht: met het begin van het nieuwe seizoen op televisie, herlees ik nog eens de boeken. ’t Was tenslotte al bijna twee jaar geleden.

Ja, de boeken zijn aangeraden. En ja, het eerste is al meteen een schot in de roos.

Zoals ik elders al eens schreef: de eerste keer lezen is om te weten wat er gebeurt. De tweede keer lezen is om te lezen wat er eigenlijk gebeurt. De derde keer lezen is om te proberen zien waarom het gebeurt.

En dat het dus wel fijn is om alles te herlezen met alle theorieën in het achterhoofd. Dit was de derde keer boek één, en ik heb deze keer eens heel aandachtig gelet op de bevestigingen van R+L=J (spoilers alhier!), en ’t is in die mate overduidelijk dat ik het mij eigenlijk niet kan inbeelden dat ik het ooit niet gezien had.

Whee! Op naar (binnenkort) boek twee.

A Dance with Dragons. A Song of Ice and Fire: Book Five

Thu, 04 Aug 2011 17:12:57 +0100

George R.R. Martin Bantam, 2011, 1040 blz.

Het is allemaal een beetje in één geschoven, de hele reeks van A Song of Ice and Fire, vrees ik: ik had deel één al gelezen, jaren geleden, en toen heb ik de televisieserie gezien, en toen heb ik deel één tot en met vier herlezen, en net toen deel vier uit was, heb ik deel vijf gelezen. Deel vier en vijf waren oorspronkelijk opgevat als één boek, en met ze zo meteen na mekaar te lezen, zitten ze ook zo in mijn hoofd.

Ik heb de indruk dat het allemaal wat sneller had kunnen gaan, met wat minder geëmmer hier en wat meer detail daar, maar ik ga niet klagen. Het ging uiteindelijk vooruit; niet zo goed als in het begin, maar een mens krijgt toch de indruk dat de stage helemaal geset is voor een zekere conclusie.