14de eeuw — Boeggn

Les rois maudits 1: Le roi de fer

Thu, 09 May 2013 18:15:34 +0100

Maurice Druon 1955, 249 blz.

Game of Thrones, maar dan in het echt. ’t Is zo simpel als dat, en eigenlijk zou een mens bijna kunnen zeggen: Game of Thrones, da’s gelijk wat Maurice Druon schreef over de laatste Capetingers, met een paar extra draken.

De boeken van Druon stonden al zo lang ik het mij kan herinneren in de bibliotheek van mijn ouders, en ik dénk dat we lang geleden ook de tv-serie uit de jaren 1970 moeten gezien hebben, maar ik herinner mij niet veel van. En de boeken, die had ik niet gelezen, schaam op mij.

Maar bij deze dus aan begonnen, en ho boy, zó wijs. Moord en sex en marteling en politiek en allianties en en verraad: hoera!

Verrassend kort, ook: ik dacht dat het veel langer zou zijn, dat eerste boek. Het voordeel/nadeel van digitaal lezen vermoed ik: geen echt aanvoelen hoeveel bladzijden er in totaal zijn – alleen de aanduiding van hoeveel uur er volgens de Kindle nog overblijven, geven mij tegenwoordig nog een idee.

Het verhaal is uiteraard allemaal op Wikipedia te vinden: ’t is allemaal met Philips de Schone van Frankrijk en de Tempeliers, en Robert van Artesië die woest is op Mathilde (ook van Artesië) en hoe dat de honderdjarige oorlog in gang zet.

Van ganser harte aangeraden, dat spreekt.

Le troisième testament 3: Luc, ou le souffle du taureau

Sat, 12 May 2012 02:35:15 +0100

Xavier Dorison (tekst), Alex Alice (tekst, beeld) Glénat, 2000, 54 blz.

Ik dacht, toen ik het eerste album gelezen had: Hoera, ‘t Is Naam van de roos maar dan anders. Wijs.

En deel twee was ook redelijk goed. En deel drie, euh, niet.

Le troisième testament 2: Matthieu, ou le visage de l’ange

Sat, 12 May 2012 02:35:09 +0100

Xavier Dorison (tekst), Alex Alice (beeld) Glénat, 1998, 46 blz.

Ik dacht, toen ik het eerste album gelezen had: Hoera, ‘t Is Naam van de roos maar dan anders. Wijs.

En deel twee was ook redelijk goed.

Le troisième testament 1: Marc, ou le réveil du lion

Sat, 12 May 2012 02:35:04 +0100

Xavier Dorison (tekst), Alex Alice (beeld) Glénat, 1997, 46 blz.

Begin veertiende eeuw. Conrad van Marburg, inquisiteur, wordt beschuldigd van satanisme en ter dood veroordeeld door een rechtbank waar onder meer ook Hendrik II, Graaf van Sayn in zetelt. Marburg wordt in extremis van de brandstapel gered door twee leerlingen van hem, Gherard Steiner en Charles d’Elsenor. Fade to black.

Open op: enkel jaren later, het klooster van Veynes wordt in brand gestoken en alle monniken brutaal vermoord. De daders zijn er vandoor met een manuscript dat de monniken in de grotten onder het klooster hadden gevonden. Fade to black.

Open op: Charles d’Elsenor, ondertussen aartsbisschop van Parijs, contacteert zijn oude leermeester om op onderzoek te gaan naar wat er in Veynes gebeurde. Hij wil hem zelfs opnieuw inquisiteur maken — nope, zegt Conrad. Trekt uw plan, sorry, ik ben ermee weg.

En dan schiet het in gang: Elisabeth, de pleegdochter van Elsenor, komt met een brief bij Elsenor die net Parijs aan het verlaten was, hij ziet dat het een valse brief is, ze lopen terug naar de kathedraal, Elsenor blijkt — aumagad – gekruisigd te zijn! En daar stromen de soldaten binnen! Achtervolgingen! Reizen door heel Europa! Ontknopingen! Onthullingen over lang vervlogen zaken! Met de Bijbel, en de geheime oorsprong van de Tempeliers! En alles!

Company of Liars: A Novel of the Plague

Fri, 21 Aug 2009 13:34:51 +0100

Karen Maitland Penguin, 2009, 576 blz.

Blijkbaar fel gehyped, al moet ik dat helemaal gemist hebben en het gekocht hebben op basis van de premisse: historisch, in Engeland in 1348 gesitueerd. Altijd wijs, dingen uit de veertiende eeuw.

Het boek zelf? Gho ja, ‘t zijn allemaal leugenaars, zoveel was al redelijk snel duidelijk. En ondanks stapels backstory en uitleg en dingen, zijn het uiteindelijk allemaal redelijk bordkartonnen personages, de Schlechterik op kop. En het is allemaal bij tijden behoorlijk voorspelbaar, ook, de ontknoping op kop—iets dat Terry Pratchett al véél beter gedaan heeft.

Maar geen erg! Het leest als een TGV.