fictie — Boeggn

Before & After

Sun, 09 Feb 2025 21:58:27 +0100

Andrew Shanahan (zelfgepubliceerd), 2020 234 blz.

Een vreemd goed boekje, dit. Uitgelezen terwijl ik aan het koken was.

Het concept is gemakkelijk uit te leggen: Ben Stone, een agorafobische man van nog geen dertig met morbide obesitas, moet uit zijn appartement geëvacueerd worden om zijn been te laten amputeren wegens gevolgen van diabetes.

Hij weegt 273 kilo en geraakt de deur niet meer uit, laat staan dat hij de lift zou kunnen gebruiken. Dus moet de voorgevel eraf en zal hij met een kraan naar beneden gebracht worden.

...en dan breekt, for all intents and purposes, de zombie-apocalyps uit. Voor zover hij weet overal ter wereld, maar zeker in zijn buurt en van wat hij kan zien uit het venster en als hij met zijn drone rondvliegt: mensen zijn plots enorm agressief geworden en niet voor welke rede dan ook vatbaar, zijn elkaar beginnen aanvallen en gaan niet dood, zelfs al eten of drinken ze niet.

Stone zelf zit ook met een probleem: hij heeft geen eten meer. Gelukkig wel water, en vitamines. En dus begint hij te vermageren.

Het boek geeft afwisselend het verhaal vóór en na de apocalyps: we zien hoe het zo ver is gekomen, en wat er daarna gebeurt. Ik vond het, zoals ik zei, vreemd goed.

Er is ook een vervolg, dat ik ga lezen, maar het kan helemaal op zich staan ook.

Aangenaam verrast.

Cast in Time #6: Duke

Sun, 02 Feb 2025 20:26:58 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2025 230 blz.

Nope. Nee. Nee bedankt. Nope, nope, nope.

Dit was 'm niet.

Het vorige boek was niet in de buurt van goed, dit is bijzonder slecht. Er worden weer uitvindingen bij de vleet gedaan, meer specifiek de verbrandingsmotor en aluminium en dankzij de introductie van ISO 9001:2000 komt de kwaliteitscontrole goed.

Er zijn ook eindelijk wat dingen die verkeerd gaan, zoals het garnizoen van Gibraltar dat geavanceerde geweren en kanonnen verkoopt aan iedereen in de buurt, en misstanden en misbruik in weeshuizen, maar alles geraakt zó snel opgelost dat het ook nooit in de buurt van spannend geraakt.

Voorbeeld: hoofdpersonage vliegt met een vliegtuig de Atlantische Oceaan over, stort need in het Amazonewoud, en wordt een paar dagen later gered. Punt. Opgelost. Klaar.

Er is ook irritant onrealistisch relatiegedoe met de verwende dochter van het hoofdpersonage, dat ondertussen 21 is nog altijd niet getrouwd.

Maar de hoofdmoot van het boek is een grote rondreis van Europa in een Zeppelin, waar ze van plaats naar plaats gaan, toerist spelen. Beslissen om de Eiffeltoren te bouwen. De man is overgestapt naar ChatGPT in plaats van te copypasten van Wikipedia, ook. Ik kopieer het begin van een hoofdstuk, ter illustratie:

Zo gaat het letterlijk vijf pagina's door.

En dit is het einde van het boek, als ze op minder dan twee bladzijden neerstorten in het Amazonewoud, gered worden, en het boek in medias res gedaan is:

Nope, dus. Gedaan met deze reeks. Iets anders.

Cast in Time #5: Earl of the Marches

Sat, 01 Feb 2025 20:02:34 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 386 blz.

Het begint ernstig bergaf te gaan met deze reeks. Het wordt alsmaar ongeloofwaardiger, en er is zo mogelijk nog minder werk gestoken in nalezen en redactie. Spellingsfouten, zinnen die stoppen zonder einde, en het echt niet goed geschreven zijn begint wat tegen te steken. De personages zijn mysteries. We hebben geen flauw idee hoe ze eruitzien, we weten behalve het hoofdpersonage niet wat ze denken of hoe ze zich voelen behalve karikaturaal “de perfecte vrouw”, “de wilde dochter”, “de intelligente monnik”, etc.

De manier waarop in pakweg zestien jaar de volledige maatschappij in het grootste deel van Europa totaal veranderd is, met stukken 20ste eeuw en stukken industriële revolutie enerzijds, maar anderzijds stukken vroege middelleeuwen, is meer dan ongeloofwaardig.

Nog één boek, en dan stop ik ermee. Ik koop boek 7 niet meer, of het zou moeten zijn dat boek 6 plots enorm veel beter wordt dan dit.

Cast in Time #4: Earl

Fri, 31 Jan 2025 20:07:45 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 386 blz.

't Zijn allemaal dingen. Ik kan mij nauwelijks herinneren wat er allemaal "uitgevonden" is in dit boek, zo rap dat het allemaal gaat. En natuurlijk is dat meer dan totaal onrealistisch, maar bon. Ik heb tot nader order nog altijd nood aan dingen waar ik mijn hoofd op nul kan zetten.

Electriciteit, stoomtreinen (en -tractors, en -schepen), radio, fotografie, film -- op minder dan tien jaar geïntroduceerd in de 8ste eeuw na Christus. En scholen, (gemengde) moderne legers met machinegeweren en kanonnen, veranderingen in erfrecht, de integratie van heel Engeland, een verbond met Ierland, Jutland/Denemarken en IJsland, 't is allemaal iets.

Uitbreiding op het continent is het moeilijkste in dit boek: de Franken worden deels ingelijfd, maar deels ook niet, tot een enorme confrontatie op het einde van het boek. Daar worden in twee gevechten door de vierhonderdduizend Franken afgeslacht (en een dikke twaalfduizend aan de andere kant).

Totale waanzin natuurlijk. Karel de Grote, veel later en met een veel groter en centraler bestuurd rijk dan de Franken in deze wereld, kon lang niet de hélft van dat aantal op de been brengen. De verzamelde legioenen van het Romeinse Rijk op hun hoogtepunt waren kleiner dan dat.

Franken zoals ze hier worden omschreven, zouden nooit de bevoorrading van zo'n leger kunnen verzorgd hebben, zeker niet als ze meer dan anderhalve maand op tocht waren terwijl de tegenstrever van verschroeide aarde deed.

En hoe ze dan ook tot de laatste man afgeslacht worden, is zo mogelijk nóg onrealistischer. Ik vroeg aan mijn lokale artificiële intelligentie wat die ervan dacht, met een leger van 50.000 man, wat ook al enorm veel zou geweest zijn:

If we assume a disciplined but non-professional Frankish army, the breaking point would likely be around:

Casualty % Estimated Deaths Likely Outcome
5–10% 2,500–5,000 Morale starts to waver, but army still holds if leadership is strong.
15–20% 7,500–10,000 Many units begin to flee, especially if no rallying point exists.
25–30% 12,500–15,000 Army breaks and routs unless extreme discipline or strategic advantage holds them together.
40%+ 20,000+ Total collapse—at this stage, it becomes a massacre rather than a battle.

Likely Breaking Point: Between 20–30% casualties (10,000–15,000 dead/wounded)

Breaks sooner (10,000–12,000 casualties) if:

Leader is killed or captured (e.g., Charles Martel in 732—had he died, the Franks might have collapsed).

Flanks collapse, allowing encirclement.

Retreat is possible (soldiers often fled if escape was easy).

Heavy cavalry charges into them (Umayyad cavalry or Byzantine cataphracts could devastate them).

They are mostly levied troops with low discipline.

Holds longer (15,000+ casualties) if:

They are heavily armored warriors (Frankish nobles and household troops).

Religious/motivational factors drive them to fight harder.

They have a strong leader still commanding (e.g., Charles Martel rallying troops).

They are in a fortified position (hills, forests, rivers).

"Bijna onmiddelijk, gezien ze bestookt worden met voor hen onbekende vuurwapens en kanonnen, terwijl ze een rivier moeten oversteken" klinkt al heel wat redelijker. Al zou het het verhaal natuurlijk ook meteen veel complexer maken: een leger waarvan een deel op de vlucht slaat of zich terugtrekt, en wie weet zelfs guerilla-acties begint, is iets heel anders dan een land quasi zonder volwassen mannen waar onze protagonist de grote Jan kan gaan uithangen en iedereen eten en drinken en huizen en nieuwe landbouwmethodes en gezondheidszorge en scholen en watnog kan geven.

Casualty %	Estimated Deaths	Likely Outcome
5–10%	2,500–5,000	Morale starts to waver, but army still holds if leadership is strong.
15–20%	7,500–10,000	Many units begin to flee, especially if no rallying point exists.
25–30%	12,500–15,000	Army breaks and routs unless extreme discipline or strategic advantage holds them together.
40%+	20,000+	Total collapse—at this stage, it becomes a massacre rather than a battle.

In dit boek kwam er een Rode Idiaan van Idianenland op de proppen (via geen idee hoe terechtgekomen in IJsland en mee komen vechten tegen de Franken), is er een handelsroute met China, heeft de keizer van Rome een officiële gezant gestuurd, en is er een expeditie naar Afrika opgezet.

Dit was boek vier en er zijn er tot nog toe zeven, zie ik op de Goodreads. Ik blijf hardnekkig doordoen. Tot de man de wereld veroverd heeft, wellicht.

Parallel Nazi #2: Improbable Nazi

Sun, 03 Nov 2024 16:23:43 +0100

Ward Wagher Paris Mountain Press, 2017, 311 blz.

Net zoals bij het vorige boek, waren er hier ook een aantal storende taalfouten. "Il Duce is coming to meet us here" is aanvaardbaar, al zou "The Duce" ook gekund hebben. Maar "Il Duce, the banquet room is reserved and ready for your meeting" en "A very good point, Il Duce": neen.

Dat gezegd zijnde: een fijn vervolg van het eerste boek. Het is geen literatuur, maar dat verwacht ik er niet van. Het is ook niet slecht geschreven. Er is méér dan alleen degelijke alternatieve geschiedenis.

En die is echt wel leutig. In het vorige boek komt Hitler schielijk te gaan en neemt Schloss, een historicus van de jaren-nu, de macht over. Zijn plan: de nakende inval in Rusland stoppen, de Holocaust tegenhouden, en een oorlog met de VS vermijden. Hij slaagde daar in het eerste boek alvast in, en in dit boek gaan we verder op het ingeslagen pad.

Als het in boek één vooral interne politiek was, en vaak zelfs politiek binnen de kleine kerk van de nazi-machthebbers, komen er nu veel meer buitenlandse relaties bij: Churchill doet lastig, Japan is voorlopig niet tegen te houden en valt ook Australië binnen, in de VS is Roosevelt er niet meer en worden akkoorden met niet nieuwe Duitsland verkend. De oplossing voor het joodse probleem was om ze te verschepen naar Palestina en ze daar de Britten het vuur aan de schenen te laten leggen, maar --ha-- Joodse kolonisten en inheemse bevolking is ook in dit alternatief universum een explosieve mengeling, en voor elke Ben Gurion is er een Menachem Begin.

Spannend en in orde boek, dit. Ik blijf de serie verder lezen.

Parallel Nazi #1: Accidental Nazi

Thu, 17 Oct 2024 18:57:05 +0100

Ward Wagher Paris Mountain Press, 2016, 382 blz.

Verplicht om illegaal te downloaden!

Ik heb een boek gekocht dat ik eigenlijk wel grappig vond om te lezen. Self-published of toch bijna, een parallelle geschiedenis van wat als er iemand die gelijk niet zot was aan het hoofd van Duitsland had gestaan in 1941?

Het kort raamverhaaltje is dat een wetenschapper in de verre toekomst een experiment doet dat een heel stapel parallelle universums blijkt te beïnvloeden.

Specifiek hier sterft Hitler in een vliegtuigcrash en wordt een professor geschiedenis uit 1982, Heinrich Schloss, teruggekatapulteerd in het lichaam van de leider van de NSDAP die even geleden Martin Bormann had vermoord, Heinrich Schloss.

Schloss zit dus ergens hoog in het nazipatheon, en probeert Hess, Himmler, Göring, Ribbentrop e tutti quanti in het gareel te houden, én de VS uit de oorlog te houden, én ervoor te zorgen dat er geen holocaust komt.

't Is degelijk geschreven, het leest vlot, het is niet totaal van de pot gerukt, het is spannend, ik heb er uiteraard geld voor betaald, en toch ga ik het illegaal downloaden.

Want dat self-published of toch bijna stéékt. Godverdomme Partieleiter moeten lezen telkens het hoofdpersonage aangesproken wordt (375 keer!!!) in de plaats van Parteileiter, dat heeft mijn hoofd geen goed gedaan.

Dus download en search en replace en hopla.

Gelezen: The Black Death: The Intimate Story of a Village in crisis, 1345-1350

Tue, 17 Sep 2024 17:53:00 +0100

John Hatcher Da Capo Press, 2008, 318 blz.

Ik was ervan overtuigd dat ik hier al iets over geschreven had, maar blijkbaar niet want ik vind het nergens terug. Dus dan maar in de rapte, want mijn hersenen gaan lastig doen zolang ik een recent gelezen boek niet op tinternet gezet heb.

John Hatcher is een historicus die een boek wou schrijven over de Zwarte Dood, maar niet voor de zoveelste keer hetzelfde stereotiepe boek over de Zwarte Dood wou schrijven. Zijn invalshoek: (1) het verhaal schrijven gezien vanuit één dorp in Engeland en (2) de beste beschikbare historische bronnen 'aankleden' met plausibele maar fictieve personages, gebeurtenis en gevoelens. Zo wordt het "a personal history", iets tussen fictie en non-fictie.

Mja. Opdracht niet geslaagd, wat mij betreft.

Er zijn namelijk twee grote problemen:

Hij begint elk hoofdstuk met een beknopte non-fictie-samenvatting van wat er zal gebeuren. Resultaat: nul verrassing in het fictiegedeelte.
Combineer dat met de helaselijke vaststelling dat Hatcher gewoon geen goede fictieschrijver is. Zijn personages zijn eendimensionaal, hij blijft in herhaling vallen, en zelfs zonder de intro's, die ik op den duur achteraf las in plaats van ervoor, is het allemaal ongelooflijk voorspelbaar en saai.

Ik zou vele keren liever de historicus aan het woord gezien hebben dan de poging-tot-fictieschrijver, want de feiten op zich zijn boeiend genoeg.

Spijtig.

Ash: A Secret History

Fri, 14 Jun 2024 17:57:00 +0100

Mary Gentle Orion Paperbacks, 2000, 1113 blz.

Ik denk dat het de vierde keer is dat ik dit boek lees. De laatste keer was geleden van 2015, en ik wist de grote lijnen van het verhaal nog, maar ik was genoeg vergeten om keer op keer aangenaam verrast te zijn.

En het einde blijft echt serieus een van de betere eindes van een boek ooit.

De raamvertelling -- iemand die manuscripten vertaalt die in real time in onze wereld lijken te veranderen van historisch naar fantasie, terwijl tegelijkertijd gerelateerde archeologische vondsten de meest fantastische en mythologische aspecten van de manuscripten lijken te ondersteunen -- was bij het herlezen niet zo boeiend meer om lezen. Aangezien ik de grote lijnen en het einde kende, deden die intermezzo's in de vorm van mails tussen alsmaar meer verbijsterde wetenschappers niet veel meer dan het verhaal nodeloos onderbreken.

Maar behalve dat: wat een heerlijk boek.

Atomic Anna

Fri, 17 May 2024 19:14:00 +0100

Rachel Barenbaum Grand Central Publishing, 2022, 433 blz.

Ik had het al moeilijk met het vorige boek dat ik las, maar ik weet niet wat er met dit boek aan de hand was. Of misschien weet ik niet wat er met mij aan de hand was: ik heb bijna drie weken gedaan over een boek dat ik normaal op een dag of maximum twee zou uitgelezen hebben.

Het is niet eens een slécht boek, trouwens. Het is met tijdrijzen en drie generaties vrouwen: de eerste, Anna, met een trauma omdat ze haar moeder verloor tijdens de Russische Revolutie, dan haar dochter Molly met een trauma omdat haar pleegouders die ze op vraag van Anna naar de VS hadden gesmokkeld haar in een andere richting probeerden te duwen dan ze wou, en dan háár dochter Raisa met een trauma omdat Molly haar in de steek gelaten had wegens drugs en verslaving en gevangenis.

Het zit allemaal goed in mekaar, het is degelijk geschreven, de personages overtuigen, maar dan begint het er allemaal min of meer hetzelfde uit te zien, en ondanks dat er wegens die tijdreizen dingen veranderen waardoor de personages zelf veranderen, veranderen ze niet écht veel, en uiteindelijk is het einde wel ergens logisch, maar ook eigenlijk meer dan teleurstellend.

(Ook de plotgaten zijn ergerlijk, en de anachronismen. Maar bon.)

Dit was op weg om vier sterren te zijn, op premissen en begin af te gaan, en dan was het twee sterren wegens traag en einde, dus allez dan: drie sterren. Maar ik geraakte er dus echt voor geen meter vooruit in. Zelfs niet naar het einde: op 98% van het boek zitten en het nog neerleggen om wat brol op de sociale mediats te doomscrollen, da's een zeer slecht teken.

Eifelheim

Wed, 01 May 2024 13:24:00 +0100

Michael Flynn Tor Books, 2006, 320 blz.

Ik ben kwaad op dit boek. Maar echt serieus kwaad.

Ik was al heel het jaar boek na boek aan het lezen aan een tempo van een dag of twee per boek, en hier heb ik verschrikkelijk lang over gedaan.

Twee verhaallijnen: eentje nu, met een koppel wetenschappers die onderzoek doen (een historicus naar een mysterieus 'verdwenen' dorp ergens in de middeleeuwen in Duitsland, en zijn partner die dingen doet met fysica en dergelijke). En een tweede in het verleden, in de middeleeuwen in Duitsland.

Dit boek had alleen de tweede verhaallijn moeten zijn, of misschien alleen de tweede met de eerste als epiloog, en dan zou ik het met plezier gelezen hebben en fantastisch goed gevonden hebben.

Zoals het nu is, is het een boek dat ik niemand aan zou raden. Alles, maar dan ook alles dat in de middeleeuwen gebeurt, wordt totaal gespoiled in de stukjes die zich nu afspelen. Maar serieus hé: de dramatische ontknoping wordt aangekondigd in het begin van één van de eerste stukken in het heden.

Het is bijzonder moeilijk om u de dingen aan te trekken die in het verleden gebeuren, als het als van het eerste hoofdstuk duidelijk is hoe het eindigt. Dit is géén Ash: A Secret History.

Voor wie wil weten waar het over gaat: in de middeleeuwen is een schip met aliens gestrand in een dorp in Duitsland. Ze hebben het enorme geluk dat de priester van het dorp een bijzonder geleerde en wijze mens is, die erin slaagt om de verhouding tussen aliens en aardlingen voor het grootste deel vreedzaam en constructief te houden.

Ik wou zo enorm hard dat ik het boek opnieuw voor de eerste keer kon lezen zonder die vurte spoilers, want het is enorm goed geresearched, het is bijzonder realistisch, en het zit vol menselijkheid.

Bah. Domme auteur.