José Villarrubia — Boeggn

Sweet Tooth (34-36)

Mon, 27 Aug 2012 16:29:08 +0100

Jeff Lemire (tekst) - Jeff Lemire, Nate Powell (beeld) - José Villarrubia, Nate Powell (kleur) - Carlos M. Mangual (letters) DC Comics (Vertigo), mei - augustus 2012, 3 x 32 blz.

Drie losstaande nummers net vóór de eindsprint, lijkt het wel.

Om te beginnen: een tweede aflevering van “The Continuing Adventures of The Big Man and The Little Boy”, de comic-als-kinderboek-in-landscape-formaat. Ze zetten met zes aan naar Alaska: Gus, Jepperd, Jepperd’s hockeymaat (“The Fat Man”), Wendy (“The Pig-girl), Becky (“The Pretty Girl”), en een kraai-jongetje (“The Crow-Boy”). En ondertussen is Singh toegekomen in Alaska,en begint hij te denken dat hij misschien wel niet geen profeet is maar zélf de messias.

Vervolgens The Ballad of Johnny and Abbot. ’t Is erg, ik was helemaal uit het oog verloren dat één van de mensen die mee was met de groep, en die heel het gedoe in de dam en zo meegemaakt hebben, Johnny was. Johnny is de broer van de leider van de militie, Abbot, en hij heeft ze uit het kamp helpen ontsnappen. Abbot, die met de zoon van Jepperd en een roedel honden-hybrids op jacht is op Gus en vrienden, is toegekomen aan de dam, waar Johnny nog zit. Cue flashback naar het verleden van de twee broers (getekend door gasttekenaar Nate Powell). Ik was niet helemaal overtuigd van de tekeningen van Powell, vrees ik, en ook het verhaal leek mij niet echt noodzakelijk: voor mij mocht Abbot gewoon een slechte slechterik gebleven zijn – niet alle personages moeten zo nodig een uitleg krijgen. (Komt daar nog bij dat één nummer lang niet voldoende zou zijn voor zo’n uitleg, maar bon.)

En dan om af te sluiten: The Singh Tapes, Alaska. Verteld uit het perspectief van Doktor Singh, die dus toegekomen is in Alaska. Hij ontdekt er dat niet alleen de moeder van Gus niet de moeder van Gus was, maar ook dat de vader van Gus niet de vader van Gus was, en waar hij dan wel vandaan komt.

En nu staat echt alles klaar voor een finale: zo ongeveer alles is min of meer duidelijk, ’t is alleen nog wachten tot iedereen samen is, en er een einde aan kan gemaakt worden.

Sweet Tooth: Unnatural Habitats

Mon, 27 Aug 2012 08:52:00 +0100

Jeff Lemire (tekst en beeld) - José Villarubia (kleur) - Carlos M. Mangual (letters) DC Comics (Vertigo), januari - mei 2012, 4 x 32 blz.

Hola, drama & conflicten. Jeppard, Singh en Gus maken plannen om naar Alaska te vertrekken, maar in de dam gaat het allemaal redelijk loos. Komt Hepperd een oude hockey-kameraad van hem tegen. Blijkt Walter niet echt water te zijn, en blijken de slechteriken niet echt de slechteriken te zijn – en nu moet Jepperd de meisjes de bij “Walter” gebleven zijn, redden.

En dat terwijl Singh alsmaar meer de religieuze toer opgaat, in Gus een soort heiland ziet, zichzelf de profeet van het nieuwe verbond ziet, en dan maar alleen naar Alaska vertrekt.

Spannend en alles.

Sweet Tooth: Animal Armies

Sat, 25 Aug 2012 11:11:21 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - José Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics (Vertigo), juli 2010 - maart 2011, 7 x 32 blz.

De kampdokter van de militie, Singh, wil achterhalen wat Gus precies is en waar hij vandaan komt. Jepperd verzamelt een leger om Gus te bevrijden, en slaagt er uiteindelijk in – en Singh had ondertussen gewonden dat Gus’ vader een wetenschapper was in Alaska, dus we weten weer waar naartoe getrokken.

Ik weet niet hoe lang Lemire het kan volhouden, op dit niveau. Het blijft spannend en ontroerend, en Lemire weigert karikaturen te schrijven.

De vorm blijft ook interessant: het kan zijn dat ik mij daarin vergis, maar ik vind de tekeningen precies nog beter worden. En er zit speling in: het hoofdverhaal, Animal Armies (13-17) is getekend zoals de vorige; The Singh Tapes (issue 12) is getekend vanuit het perspektief van dokter Singh en is prkatisch enkel beeld, met één lijntje tekst onderaan elke pagina; The Further Adventures of the Boy and the Big Man (issue 18) is het dagboek van Gus, als een kinderboek opgevat, in de breedte, met veel tekst en weinig beeld.

Van meer dan ganser harte aangeraden, dat spreekt.

Sweet Tooth: In Captivity

Fri, 24 Aug 2012 23:29:33 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - José Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics(Vertigo), maart - augustus 2010, 6 x 32 blz.

Hey, kijk nu, Jepperd blijkt een hockeyspeler geweest te zijn. ’t Is gelijk in Essex County! (Of het moet zijn dat ze daar in Canada allemaal hockeyspelers zijn, natuurlijk.)

Schock horror, op het einde van Out of the Woods, toen Jepperd Gus achterliet bij in een soort gevengenenkamp bij een militie, maar blijkt dat hij er een reden voor had.

En dan blijkt Gus specialer te zijn dan eerst gedacht: iedereen ging er van uit dat de hybride kinderen een gevolg van de pandemie waren, maar Gus is een jaar ouder dan de ziekte.

Zo schoon, opnieuw. Het vliégt wel voorbij, op de manier dat Lemire schrijft/tekent: grote afbeeldingen en weinig tekst. Ik weet niet of ik het geduld zou kunnen opbrengen om het aan één per maand te lezen.

Sweet Tooth: Out of the Woods

Fri, 24 Aug 2012 22:54:27 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - Jose Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics (Vertigo), november 2009 - januari 2010, 5 x 32 blz.

“So what the hell is Sweet Tooth anyway?”, schrijft Jeff Lemire in het editoriaal van het eerste nummer. En hij geeft meteen een antwoord:

A friend of mine described it as "Bambi meets Mad Max," and while a bit of an oversimplification, that statement might not be far from the truth. Sweet Tooth is a post-apocalyptic, neo-western, action-adventure, science fiction, road-movie hybrid. Now I know what you're thinking: "Not another post-apocalyptic story!"

Lemire hoefde zich geen zorgen te maken: van de man die Essex County en Lost Dogs schreef, zou ik een 3 Suisses-catalogus lezen.

We zijn een tiental jaar na een voor het ogenblik nog mysterieuze pandemie. Gus woont met zijn vader in een hut in het midden van een bos. Gus is een jongen met het gewei van een hert: een hybride, één van de half-mens-half-dier-kinderen die na de ziekte geboren zijn, en die er blijkbaar immuun voor zijn.

Gus’ vader sterft, er is een altercatie met jagers die Gus willen vangen en verkopen, ene Jepperd redt zijn leven en neemt hem onder zijn vleugels. Zegt dat hij Gus naar een plaats zal brengen waar kinderen zoals hem veilig zijn.

Ooooooh zo schoon. Jeff Lemire stelt zo enorm hard niét teleur.

Kull

Tue, 02 Aug 2011 10:43:39 +0100

Arvid Nelson en David Lapham (tekst) - Gabriel Guzman, Will Conrad, Mariano Taibo (beeld) - José Villarrubia, Dan Jackson (kleur) 10 nummers (november 2008 - februari 2011)

Kull is een voorloper van Conan. Meer aan de Elric van Melniboné- dan aan de Conan-kant, maar toch nog met veel hakken en slaan. En bakken minder Weltschmerz. Niet mijn favoriet Robert E. Howard-personage, en de comic zegt me ook niet echt zo enorm veel.

Interessant in de zin dat het toont wat comics vroeger waren, vermoed ik, maar niet echt van deze tijd.