Charles Stross — Boeggn

The Apocalypse Codex

Wed, 04 Sep 2013 22:13:31 +0100

Charles Stross Ace Books, 2013, 355 blz.

Kijk nu, wheels within wheels: Bob Howard heeft al wat anciënniteit, en doet zijn werk meer dan degelijk. Dat wil zeggen dat hij promotie zou kunnen maken – en er zijn verschillende mogelijkheden om vooruit te raken: meer naar de ambtenaar-kant, meer naar de management-kant, of meer naar de, eum, nog andere kant.

Ray Schiller, leider van een Amerikaanse megachurch lijkt zich in de entourage van de premier te wurmen. The Laundry kan daar officieel geen onderzoek naar beginnen wegens precedenten, en dus wordt er (uiteraard!) een mouw aan gepast. Bob Howard en twee externe “assets” (denk Modesty Blaise en Willie Garvin) op avontuur in Amerika, tralala.

Voor de rest is het een vervolg op de vorige boeken, vind ik het goed, en ziet het er naar uit dat het bijna gedaan zal zijn met de serie, denk ik. Nog een boek of twee misschien?

The Fuller Memorandum

Wed, 28 Aug 2013 22:24:47 +0100

Charles Stross Orbit, 2010, 384 blz.

Geen overduidelijke pastiche meer, zoals The Atrocity Archives en The Jennifer Morgue, maar gewoon een echt boek met echte personages die al eens geïntroduceerd werden. Op de wijze van een spionagethriller van Anthony Price.

Eens kijken hoe dat zit met de chronologie… yep, ’t is wat ik dacht: er zitten een paar jaar voelbaar kwaliteitsverschil tussen dit en de voorganger.

Nog altijd geen grote literatuur, maar wel allemaal wat volwassener, had ik de indruk.

Bob Howard wordt op een ogenschijnlijk eenvoudige opdracht gestuurd, er valt een onverwachte dode waardoor er een intern onderzoek tegen hem start, zijn vrouw komt wat getraumatiseerd terug uit Amsterdam, en zijn baas verdwijnt op mysterieuze wijze. En ’t is allemaal in het kader van CASE NIGHTMARE GREEN, het einde van de wereld dat er zeker aan zit te komen maar ’t is nog niet zeker wanneer maar ’t is wél zeker dat het er echt aan komt.

Er is niet zo enorm veel te vertellen over het verhaal zonder het allemaal te spoilen, dus eum: wie het vorige goed vond, zal dit ook goed vinden.

En voor de zekerheid: niét te lezen zonder de eerste twee gelezen te hebben, ook, wegens dat het allemaal op elkaar volgt en in elkaar haakt.

Wireless

Sun, 25 Aug 2013 20:13:37 +0100

Charles Stross Ace, 2012, 336 blz.

Ik was al Stross aan het lezen, en ik heb nog altijd last van mijn DFW-indigestie, dus dacht ik: een bundel van zeer tot minder kortverhalen, dat kan er wel door.

Wel: a mixed bag. Om te beginnen: zeer content van het hele boek, ik voelde mij direct dertig jaar jonger. Er zaten een aantal verhalen in die ik bijzonder graag las, hier en daar dingen die ik maar ho-hum vond, en één verhaal dat ik absoluut haatte.

In de doos met het etiket “goed tot uitstekend”:

Missile Gap, de hele mensheid uit de Koude Oorlog gelicht, naar elders en later verhuisd en bestudeerd als waren het mieren
A Colder War: 't is geen Laundry Files, 't is een paar tonen deprimerender en nog meer Lovecraft -- hoera!
Snowball's Chance, een pact-met-de-duivelverhaal een paar tiental jaar in de toekomst
Palimpsest, dat zowel in het grotere (het hele universum wordt geëngineerd!) als in het kleine (intermenselijke relaties) uitstekend is, en dat tijdreizen en paradoxen en alles doet

In de doos met het etiket "urgh":

Unwirer, samen met Cory Doctorow geschreven. Ongetwijfeld een sympathieke mens, maar zijn schtick over vrijheid en alles werkt zó hard op de zenuwen! Dat in combinatie met miljaar zo serieus allemaal en de voor de hand liggende problemen met een zéér nabije toekomst die in 2003 of zo geschreven werd.

In de doos met "gho ja":

Down on the farm: Laundry maar niet zo goed, vond ik.
Maxos: een goed idee, maar dat is het dan wel
Trunk and Disorderly: P.G. Wodehouse als hij A Princess of Mars zou schrijven. Achtig. Leuk, maar niet echt hilarisch.

The Jennifer Morgue

Mon, 05 Aug 2013 20:10:25 +0100

Charles Stross Orbit, 2007, 432 blz.

’t Is Dunwich Horror meets James Bond met wat Terry Pratchett erbij!

Bob Howard wordt op missie gestuurd naar een tropische plaats, er zijn casino’s en auto’s en gadgets, er is een femme fatale en seks en een krankzinnige miljardair en een jacht: ’t is helemaal een James Bond-verhaal. Oh, en er zijn ook Deep Ones en magie alles, natuurlijk.

Veel beter geschreven dan Atrocity Archive, vond ik. En even fijn om hap-snel-weg te lezen op vakantie.

The Atrocity Archives

Mon, 05 Aug 2013 17:08:13 +0100

Charles Stross Golden Gryphon Press, 2004, 295 blz.

Het begint met de naam van het hoofdpersonage, die niet zijn echte naam is omdat namen dingen zijn die tegen u kunnen gebruikt worden: Bob Oliver Francis Howard. En het gaat verder met de ene na de andere referentie die wel lijkt gemaakt voor triestigaards gelijk mij, opgebracht op computers en science fiction en spionageromans en Lovecraft.

En het is niet dat Stross heel de tijd bofh, get it? get it? zegt, wel integendeel, en dat maakt het zo fijn om lezen.

Niet, haast ik mij te zeggen, dat dit een uitstekend of zelfs een goed boek is: het voelt allemaal wat gemaakt aan, meer een opeenvolging van kunstjes en set pieces dan een boeiend verhaal. Maar het hart van Stross zit op de juiste plaats, en voor mij was de epiloog, een essay over spionageromans en horrorverhalen, en hoe het ene eigenlijk het andere is, zowat evenveel de moeite als de novelle en het extra verhaal dat er bij zat.

En meer dan het verhaal en de gimmicks, is de wereld de moeite waard: een wereld waar contact met buiten-wereldse entiteiten (noem ze “demonen” voor het gemak) mogelijk is, onder welbepaalde omstandigheden, die weliswaar wetenschappelijk verantwoord zijn, maar dan van het type “any sufficiently advanced technology”, met “technology” vervangen door “mathematics”.

Dan krijgen we een Duitsland waar het Thule-gezelschap naast anti-Joods en anti-communistisch ook echt occulte theorieën ontwikkelen en gebruiken, waar de Holocaust eigenlijk mensenoffers waren, waar de verschillende grootmachten elk hun eigen occulte departementen hebben.

En waar we nu in volle Koude Oorlog zitten, met Bob Howard als verse recruut in de Britse Laundry. Len Deighton meets Dr. Dee, als het ware.

Twee verhalen in dit boek: The Atrocity Archive, waar Howard te maken heeft met onder meer de Duitse Ahnenerbe-SS uit de Tweede Wereldoorlog, en The Concrete Jungle, waar het over een hacker gaat die vieze dingen wil doen met de veiligheidscamera’s in Engeland.

Fijn om lezen, maar vooral dan voor de wereld, en minder voor de personages en het verhaal. Wel benieuwd naar het vervolg.