Ed Nelson — Boeggn

Cast in Time #6: Duke

Sun, 02 Feb 2025 20:26:58 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2025 230 blz.

Nope. Nee. Nee bedankt. Nope, nope, nope.

Dit was 'm niet.

Het vorige boek was niet in de buurt van goed, dit is bijzonder slecht. Er worden weer uitvindingen bij de vleet gedaan, meer specifiek de verbrandingsmotor en aluminium en dankzij de introductie van ISO 9001:2000 komt de kwaliteitscontrole goed.

Er zijn ook eindelijk wat dingen die verkeerd gaan, zoals het garnizoen van Gibraltar dat geavanceerde geweren en kanonnen verkoopt aan iedereen in de buurt, en misstanden en misbruik in weeshuizen, maar alles geraakt zó snel opgelost dat het ook nooit in de buurt van spannend geraakt.

Voorbeeld: hoofdpersonage vliegt met een vliegtuig de Atlantische Oceaan over, stort need in het Amazonewoud, en wordt een paar dagen later gered. Punt. Opgelost. Klaar.

Er is ook irritant onrealistisch relatiegedoe met de verwende dochter van het hoofdpersonage, dat ondertussen 21 is nog altijd niet getrouwd.

Maar de hoofdmoot van het boek is een grote rondreis van Europa in een Zeppelin, waar ze van plaats naar plaats gaan, toerist spelen. Beslissen om de Eiffeltoren te bouwen. De man is overgestapt naar ChatGPT in plaats van te copypasten van Wikipedia, ook. Ik kopieer het begin van een hoofdstuk, ter illustratie:

Zo gaat het letterlijk vijf pagina's door.

En dit is het einde van het boek, als ze op minder dan twee bladzijden neerstorten in het Amazonewoud, gered worden, en het boek in medias res gedaan is:

Nope, dus. Gedaan met deze reeks. Iets anders.

Cast in Time #5: Earl of the Marches

Sat, 01 Feb 2025 20:02:34 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 386 blz.

Het begint ernstig bergaf te gaan met deze reeks. Het wordt alsmaar ongeloofwaardiger, en er is zo mogelijk nog minder werk gestoken in nalezen en redactie. Spellingsfouten, zinnen die stoppen zonder einde, en het echt niet goed geschreven zijn begint wat tegen te steken. De personages zijn mysteries. We hebben geen flauw idee hoe ze eruitzien, we weten behalve het hoofdpersonage niet wat ze denken of hoe ze zich voelen behalve karikaturaal “de perfecte vrouw”, “de wilde dochter”, “de intelligente monnik”, etc.

De manier waarop in pakweg zestien jaar de volledige maatschappij in het grootste deel van Europa totaal veranderd is, met stukken 20ste eeuw en stukken industriële revolutie enerzijds, maar anderzijds stukken vroege middelleeuwen, is meer dan ongeloofwaardig.

Nog één boek, en dan stop ik ermee. Ik koop boek 7 niet meer, of het zou moeten zijn dat boek 6 plots enorm veel beter wordt dan dit.

Cast in Time #4: Earl

Fri, 31 Jan 2025 20:07:45 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 386 blz.

't Zijn allemaal dingen. Ik kan mij nauwelijks herinneren wat er allemaal "uitgevonden" is in dit boek, zo rap dat het allemaal gaat. En natuurlijk is dat meer dan totaal onrealistisch, maar bon. Ik heb tot nader order nog altijd nood aan dingen waar ik mijn hoofd op nul kan zetten.

Electriciteit, stoomtreinen (en -tractors, en -schepen), radio, fotografie, film -- op minder dan tien jaar geïntroduceerd in de 8ste eeuw na Christus. En scholen, (gemengde) moderne legers met machinegeweren en kanonnen, veranderingen in erfrecht, de integratie van heel Engeland, een verbond met Ierland, Jutland/Denemarken en IJsland, 't is allemaal iets.

Uitbreiding op het continent is het moeilijkste in dit boek: de Franken worden deels ingelijfd, maar deels ook niet, tot een enorme confrontatie op het einde van het boek. Daar worden in twee gevechten door de vierhonderdduizend Franken afgeslacht (en een dikke twaalfduizend aan de andere kant).

Totale waanzin natuurlijk. Karel de Grote, veel later en met een veel groter en centraler bestuurd rijk dan de Franken in deze wereld, kon lang niet de hélft van dat aantal op de been brengen. De verzamelde legioenen van het Romeinse Rijk op hun hoogtepunt waren kleiner dan dat.

Franken zoals ze hier worden omschreven, zouden nooit de bevoorrading van zo'n leger kunnen verzorgd hebben, zeker niet als ze meer dan anderhalve maand op tocht waren terwijl de tegenstrever van verschroeide aarde deed.

En hoe ze dan ook tot de laatste man afgeslacht worden, is zo mogelijk nóg onrealistischer. Ik vroeg aan mijn lokale artificiële intelligentie wat die ervan dacht, met een leger van 50.000 man, wat ook al enorm veel zou geweest zijn:

If we assume a disciplined but non-professional Frankish army, the breaking point would likely be around:

Casualty % Estimated Deaths Likely Outcome
5–10% 2,500–5,000 Morale starts to waver, but army still holds if leadership is strong.
15–20% 7,500–10,000 Many units begin to flee, especially if no rallying point exists.
25–30% 12,500–15,000 Army breaks and routs unless extreme discipline or strategic advantage holds them together.
40%+ 20,000+ Total collapse—at this stage, it becomes a massacre rather than a battle.

Likely Breaking Point: Between 20–30% casualties (10,000–15,000 dead/wounded)

Breaks sooner (10,000–12,000 casualties) if:

Leader is killed or captured (e.g., Charles Martel in 732—had he died, the Franks might have collapsed).

Flanks collapse, allowing encirclement.

Retreat is possible (soldiers often fled if escape was easy).

Heavy cavalry charges into them (Umayyad cavalry or Byzantine cataphracts could devastate them).

They are mostly levied troops with low discipline.

Holds longer (15,000+ casualties) if:

They are heavily armored warriors (Frankish nobles and household troops).

Religious/motivational factors drive them to fight harder.

They have a strong leader still commanding (e.g., Charles Martel rallying troops).

They are in a fortified position (hills, forests, rivers).

"Bijna onmiddelijk, gezien ze bestookt worden met voor hen onbekende vuurwapens en kanonnen, terwijl ze een rivier moeten oversteken" klinkt al heel wat redelijker. Al zou het het verhaal natuurlijk ook meteen veel complexer maken: een leger waarvan een deel op de vlucht slaat of zich terugtrekt, en wie weet zelfs guerilla-acties begint, is iets heel anders dan een land quasi zonder volwassen mannen waar onze protagonist de grote Jan kan gaan uithangen en iedereen eten en drinken en huizen en nieuwe landbouwmethodes en gezondheidszorge en scholen en watnog kan geven.

Casualty %	Estimated Deaths	Likely Outcome
5–10%	2,500–5,000	Morale starts to waver, but army still holds if leadership is strong.
15–20%	7,500–10,000	Many units begin to flee, especially if no rallying point exists.
25–30%	12,500–15,000	Army breaks and routs unless extreme discipline or strategic advantage holds them together.
40%+	20,000+	Total collapse—at this stage, it becomes a massacre rather than a battle.

In dit boek kwam er een Rode Idiaan van Idianenland op de proppen (via geen idee hoe terechtgekomen in IJsland en mee komen vechten tegen de Franken), is er een handelsroute met China, heeft de keizer van Rome een officiële gezant gestuurd, en is er een expeditie naar Afrika opgezet.

Dit was boek vier en er zijn er tot nog toe zeven, zie ik op de Goodreads. Ik blijf hardnekkig doordoen. Tot de man de wereld veroverd heeft, wellicht.

Gelezen: Cast in Time #3: Count

Thu, 30 Jan 2025 13:55:13 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 327 blz.

Zo, alsmaar meer, alsmaar verder. Tenminste een beetje besef van hoe zijn introductie van technologische en maatschappelijke wijzigingen de wereld beïnvloedt, en ook wat voorafschaduwing van hoe het onvermijdelijk tot werelddominatie moet leiden, of minstens een conflict met het Romeinse rijk, en alles.

Ondertussen is 's mans invloed uitgedeind tot ongeveer heel Zuid-Engeland, naast Cornwall, en ook de westkust van Frankrijk te beginnen in Armorica. Hij doet ook buskruit en vuurwapens (een eigen versie van de AK-47), en olie, en penicilline, en contact met de Chinezen, en allerlei.

Het eindigt met een "oorlog" tegen de koning van Wessex die eerder een afslachting is dan wat anders.

Allez ju. Boek vier dan maar. Het leest tenminste rap.

Cast in Time #2: Baron of the Middle Counties

Tue, 28 Jan 2025 21:50:03 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 397 blz.

Yep yep, wish fulfillment, vervolg. De baron is getrouwd, heeft een kind, slorpt één voor één de omliggende baronieën over, introduceert alsmaar meer uitvindingen, en slaagt erin om dat allemaal zonder noemenswaardige problemen te laten gebeuren.

Hoe groter hij wordt, hoe meer tegenkanting er zou moeten zijn, maar het valt allemaal (veel te) goed mee. Ik kan ermee leven dat er niets ernstig verkeerd loopt, maar dat het allemaal zó gemakkelijk is? Mja.

Het valt ook helaas redelijk op dat het redelijk snel geschreven is. Met alle sympathie voor de auteur en het hoofdpersonage met het eidetische geheugen, maar als ik dit lees:

...vraag ik mij af of zijn fotografisch geheugen ook de links vanop het Wikipedialemma mee onthouden heeft:

En akkoord dat het allemaal fantasie is, maar op de terugtocht van Londen gebeurt dit.

One exciting thing happened on the way to Saltash. One of the town passengers was watching most of the passengers leaning over the side rail, throwing up.

He exclaimed, "What a shemozzle!"

I walked up to him and said, "Borekh habo."

He turned quickly to me. "Ver bistu?"

I laughed and held up my hands. "I'm afraid I just used all the Yiddish I know, and I agree it is chaos."

"Frank Goldman." He eld out his hand to shake mine.

"James Owen-nap." I took his dry, firm hand in mine.

Euhhhhhhhhh. Een Joodse medemens in Londen in het begin van de 8ste eeuw zou wellicht Hebreeuws of wie weet Aramees gesproken hebben, niet onwaarschijnlijk Latijns en (aangezien het om een persoon gaat die contacten heeft in Constantinopel) Griek, en als er al een andere taal in zou zitten, zou het ongetwijfeld (Oud-)Engels geweest zijn.

Voor Yiddish is het ettelijke eeuwen te vroeg. En goeie help, Frank en Goldman als naam? Urgh. "Frank" (of Franciscus) zal wellicht pas een eind na Franciscus van Assisi in zwang geraken, en is dus meer dan een half millenium te vroeg. Een Christelijke naam hoedanook lijkt mij niet zeer plausibel. En achternamen als Goldman zijn ook ten allervroegste middeleeuws en in die vorm eerder 18de-eeuws, vermoed ik.

Ugh. Zo'n dingen zijn écht storend.

Komt daar nog eens bij dat de schrijfstijl, om het zeer vriendelijk te zeggen, voor enige verbetering vatbaar is. Eén simpel voorbeeld: de hele tijd lang wordt het verhaal verteld in eerstepersoonsperspectief, door dat ene hoofdpersonage.

En dan gebeurt er een ontvoering die niet in dat perspectief kan verteld worden. En dan gebeurt dit -- het begint met het vertrouwde vertelperspectief:

"You must eat first, My Lord."

This formality by Sara Farmer reminded me that I needed to listen to her. I was too worked up to think clearly.

"Very well, lees eat, but be quick about it."

I ate like a ravening wolf.

En dan gebeurt dit, inclusief de paragraaftekens:

§ § §

Steward of Looe

I brought Lady Eleanor to Baron Looe.

"Here is the lady you asked for, My Lord."

"Good, you are dismissed. I will take it from here."

Instead of leaving, I approached the baron.

"What is this, Steward? You forget your place."

"You have a new place, My Lord."

I pulled a dagger and stabbed the baron to death.

"Your new place is Hell, you old fool."

I turned to my accompanying guards.

"Lock her in a cell, then remove this piece of trash."

"Yes, My Lord Looe."

At that, I, the new baron, smiled. My plan was working, now to bring Baron Owen-nap to heel.

§ § §

Lady Eleanor

I was taken to a cell in the keep, as there was no dungeon. I could see the soldier's barracks out of my barred window. After watching for several hours, I determined that there were about forty armsmen in residence. The servants carried things from my right and returned empty-handed to the left.

De episode van de ontvoering wordt afgewerkt, en dan gaan we weer terug naar de baron alleen.

Zeer, zéér raar. En ja, het is allemaal even clunky als het voorbeeld hierboven.

Maar hey, nog altijd goed in zijn genre. Op naar boek drie!

Cast in Time #1: Baron

Sun, 26 Jan 2025 10:33:25 +0100

Ed Nelson Eastern Shore Publishing, 2023 251 blz.

Ik had mijn vorige boek uit, ik had een volgend boek gekozen (Before and After van Andrew Shanahan), ik lag in bed en ik ging naar de Kindlehomepagina om mijn nieuwe boek te vinden.

Daar zag ik een link van Kindle Unlimited staan, klikte ik erop uit nieuwsgierigheid, zag dat ik vanalles gratis zou krijgen als ik mijn adres naar de VS zou veranderen, en viel mijn oog op de Cast in Time-reeks.

Concept: mens van sterft nu recent en wordt wakker in het lichaam van een-jarige baron in Cornwall, in het jaar 715. Ik ben altijd te vinden voor een snelle pulphap, ik. En dit was zowel pulp als een snelle hap: op géén tijd uitgelezen, en het verhaal gaat ook verschrikkelijk snel.

Ik zeg "verhaal", dat is het misschien wat teveel eer aandoen. Dit is zoals The Martian maar dan met nóg minder existentiële vragen, en nóg meer wish fulfillment.

Het hoofdpersonage komt niet als een wildvreemde die niets van niets weet toe, hij heeft een (weliswaar zeer klein) deel van de vorige eigenaar van het lichaam ook nog, waardoor hij niet in problemen komt met mensen die hij zou moeten kennen maar nu de naam niet van weet. Hij heeft ook geen problemen met de taal: hij denkt in het Engels, iets in zijn hersenen zet dat om naar Cornisch, en wat hij hoort wordt naar het Engels vertaald.

En zelfs die dingen verzinken in het niets bij de ervaring die hij heeft in zijn vorige leven: uitstekend opgeleide beroepsmilitair, gevochten in WOII en Korea, weet alles van leiding geven en logistiek. Geëindigd als hoge generaal en op zijn 55 op pensioen gegaan, en dan letterlijk de rest van zijn leven opleidingen gevolgd:

While waiting for something to come up, I took more engineering courses at a local college. I was halfway through my first semester when it hit me.

I would become a professional student. Why not spend my time doing something I love? I applied to several of the major engineering schools. All of them accepted me.

I chose MIT, where I would be a student for the next thirty years. We bought a house within walking distance of campus. Dory joined several women's groups and was always on the go.

I earned PhDs in Mechanical, Civil, and Geo-Technical and a Master's in Chemical and Electrical Engineering.

I majored in Manufacturing, Material Science, Transport, Optical, and Mining Metallurgical.

I had minors in Aerospace, Thermal, Paper, Agricultural Processes, Structural, Water Resources, Architecture, Power, Electrical, Petroleum, Geological, and Ceramics.

Oh, en onze man heeft ook een fotografisch geheugen, waarmee hij elke pagina van elk boek dat hij ooit gelezen heeft, kan terug oproepen. Zo is het niet moeilijk natuurlijk.

En het is inderdaad niet moeilijk: hij slaagt er in een ongelooflijk tempo in om heel zijn dorp om te vormen, met betere hygiëne, boekdrukkunst, staal, gewapend beton, nieuwe ploegen, kruisbogen, wegen, mijnen, zelfs ijskasten.

Natuurlijk kweekt dat afgunst bij omliggende chefs (hij noemt zich "Baron" in zijn hoofd maar eigenlijk is het iets als thane of jarl, las ik ergens) en komen daar schermutselingen van. Met een getrainde ploeg kruisboogschieters en modern strategisch inzicht is dat uiteraard geen enkel probleem, en tegen het einde van het korte boek is hij al meester van een stuk of vier baronieën.

Het verhaal en de personages zijn echt karikaturaal oppervlakkig en de technologische voortgang verloopt lachwekkend eenvoudig en zonder problemen -- om het even wie die in welk proces van verandering ooit gezeten heeft in een instelling of organisatie, begrijpt meteen dat dit méér dan waanzinnig onrealistisch is.

Maar hey, fast food voor het hoofd, dit. Goed in zijn genre, zeg ik vol mededogen.