Sarah J. Maas — Boeggn

A Court of Thorns and Roses 4: A Court of Silver Flames

Sun, 30 May 2021 13:06:00 +0100

Sarah J. Maas Bloomsbury Publishing, 2021, 757 blz.

Grr. Vóór alles: ik koop nog weinig of geen fysieke boeken meer, maar als er één ding is waar ik zeer spinnijdig van kan worden, is het wel dat mensen in het midden van een reeks plots van coverontwerp gaan veranderen.

Ik had het moeilijk toen het design van de Discworldboeken veranderde (zelfs al zijn de nieuwe designs eigenlijk objectief beter) omdat ik nu met allerlei verschillende formaten en groottes en ontwerpen zit in mijn bibliotheek.

Court of Silver Flames is van hetzelfde. Een totaal ander ontwerp dan de vorige boeken. Zeg zelf, welke van volgende twee reeksen is beter? Deze?

Of pakweg deze?

Okay, de hoofdpersonages van dit boek zijn niet meer de hoofdpersonages van de vorige boeken, maar dat wil niet zeggen dat er een beetje continuïteit mag zijn, dedju!

Verder weinig klachten over deel vier: Nesta en Cassian zijn interessanter dan Feyre en Rhysand, de sex is beter dan in de vorige boeken (en er is meer!), het verhaal is boeiend, er zijn weer schlechte schlechteriken, er komen fijne nieuwe personages bij, ik was content.

Nesta en Cassian is op de goede weg, maar de situatie met Lucien en Elain moet nog opgelost worden, er moet iets gebeuren met Azriel en Gwyn, wellicht is het boeiend om iets rond Eris te doen en aargh ik kijk hard uit naar het vervolg. En het vervolg van het vervolg. En het vervolg van het vervolg van… you get my drift.

Het slechte nieuws is dat het wel eens zou kunnen dat die vervolgen er niet meer komen: Sarah J. Maas is aan een nieuwe reeks bezig waar ze zeer content over is, en de eerste drie boeken zouden wel eens in een serie ergens kunnen terechtkomen. Ik hoop hard dat het niet waar is. Want Azriel en Gwyn wil ik echt zien. :)

En zou ik Throne of Glass misschien op mijn lijst zetten?

A Court of Thorns and Roses 3.5: A Court of Frost and Starlight

Tue, 25 May 2021 13:06:00 +0100

Sarah J. Maas Bloomsbury YA, 2018, 272 blz.

Bah. Dit is gewoon een Christmas Special. Maar dan bijna letterlijk: gewoon een relatief kort verhaal dat zich rond de winterzonnewende afspeelt.

Niets speciaals en gemakkelijk over te slaan.

Het verhaal van Feyre en Rhys is eigenlijk verteld, tijd voor iets nieuws — en het ziet er naar uit dat het Nesta en Cassian wordt. Dáár kijk ik naar uit.

A Court of Thorns and Roses 3: A Court of Wings and Ruin

Thu, 20 May 2021 13:06:00 +0100

Sarah J. Maas Bloomsbury Children’s Books, 2017, 705 blz.

Uitstekend boek! Fantastisch einde van een reeks die beter werd met het boek!

Was het een goed boek? Nee, natuurlijk niet. Het blijft schlock. Maar was het goed? Zeker dat. Uitstekend.

Er zijn grote gevoelens, er is romantiek, er is spanning en avontuur en double-crossing en double-double-crossing, en er is een happy end.

Het irriteert mij een beetje dat de illustratie op de cover verkeerd is (er moeten tattoos op beide handen staan, grr), maar ik heb verder niet echt veel klachten. Het was karikaturaal en niet echt goed geschreven, maar ik trek mij daar niets van aan. Het was een uitstekende reeks.

A Court of Thorns and Roses 2: A Court of Mist and Fury

Mon, 17 May 2021 13:06:00 +0100

Sarah J. Maas Bloomsbury USA Childrens, 2016, 626 blz.

Kijk nu: het vervolg is (veel) beter dan A Court of Thorns and Roses!

Het eerste boek begon met een minofmeer hervertelling van Belle en het Beest en werd dan een traditioneel “voer drie onmogelijke taken uit”-verhaal. Feyre en Tamlin waren een vreemd koppel. Ja, verliefdheden en alles, maar ook scheefgetrokken verhoudingen.

Er gebeuren Erge Zaken op het eind van het vorige boek, maar het allerbelangrijkst is dat de verhoudingen tussen Tamlin en Feyre nog meer scheef zijn getrokken: zij heeft nu enerzijds meer macht dan ze had, maar hij is nu anderzijds nog véél meer beschermend, op het obsessieve af.

En iemand die getraumatiseerd is door gevangenschap en vrijheidsbeknotting “voor haar eigen goed” huisarrest geven, dat is niét een goed idee.

Feyre beseft dat ze hem eigenlijk helemaal niet graag ziet — en wat een opluchting! Ik werd er al wat triestig van, dat de rest van haar leven zou spenderen met de eerste persoon die haar niet archislecht behandelt.

De softporno is ook beduidend beter in dit boek dan het vorige, want tussen de persoon waar ze uiteindelijk mee samen is en haar is er meer chemie dan in het reservekot van de scheikunde klas van een jezuïetencollege na 150 jaar scheikundeleraars.

Content van het boek.

A Court of Thorns and Roses 1: A Court of Thorns and Roses

Sat, 15 May 2021 22:24:00 +0100

Sarah J. Maas Bloomsbury, 2015, 419 blz.

Hoera! Schlock!

Het verhaal speelt zich af in Prithian, een van geografie nauwelijks aangepast Engeland. Mensen haten elfen: tot voor een jaar of 500 geleden waren alle mensen slaven van de elfen. Toen was een oorlog tussen elfen die vóór slavernij waren en elfen + mensen die tegen slavernij waren. Die is afgelopen met een overwinning van de Tegen Slavernij-kant, en met een muur die de landen van de elfen van de landen van de mensen afscheidt:

Feyre is de jongste dochter van drie in een gezin zonder moeder. Tot voor een paar jaar waren ze zeer rijk, maar er bleken zeer veel schulden te zijn, hun moeder overleed, en hun vader maakte een laatste investeringsgok die hem alles kostte. Zijn schuldenaars hebben hem kreupel gestampt en hij doet nu niets meer behalve soms wat hout kerven.

De twee oudste dochters doen ook niets behalve het weinige geld opdoen dat Feyre verdient door te jagen in het gevaarlijke bos. Feyre zou het liefst van al gewoon schilderen, maar ze moet noodgedwongen het hele gezin onderhouden, dat haar als afval behandelt.

(Ja, qua cliché kan allemaal zeer hard tellen.)

Op een zekere dag is ze aan het jagen op een hert wanneer ze een reuzengrote wolf ziet. Ze denkt dat het misschien wel een elf zou kunnen zijn in vermomming en ze haalt de ene pijl boven die elfen kan doden: es, met een ijzeren tip. Ze schiet, ze raakt de wolf! En dan schiet ze voor de zekerheid een gewone pijl door zijn oog.

Ze vilt wolf en hert, neemt het hertenvlees naar huis mee, krijgt stank voor dank van de familie, en trekt dan naar het dorp om de pelsen te verkopen.

Wat later staat een Verschrikkelijk Beest aan de deur: dat Feyre een elf vermoord heeft, en dat het de wet is dat ze nu dood moet. Dood, of mee naar het elfenrijk.

(Mee naar het elfenrijk, natuurlijk. Wat denkt ge?)

Het Verschrikkelijk Beest blijkt een Ongelooflijk Knappe ~~Man~~ Elf te zijn. Tamlin is één van de grote bazen van Prithian, de chef van de Spring Court, pakweg het land van altijd lente. Maar zijn kasteel is vreemd leeg, en er is gelijk iets raar aan de hand.

Die Tamlin is eigenlijk een oninteressant personage: hij is zot verliefd op Feyre, maar onderneemt eigenlijk weinig of niets. Tegen het einde van het boek blijkt daar een goede reden voor te zijn, maar zelfs dan: het veruit meest interessante personage is Rhysand, de baas van de Night Court in het noorden.

Ik was er zeer snel door, het einde was een mengeling van oogrol-inducing cliché op cliché en eigenlijk best wel degelijke stukken.