Jeff Lemire — Boeggn

Sweet Tooth (34-36)

Mon, 27 Aug 2012 16:29:08 +0100

Jeff Lemire (tekst) - Jeff Lemire, Nate Powell (beeld) - José Villarrubia, Nate Powell (kleur) - Carlos M. Mangual (letters) DC Comics (Vertigo), mei - augustus 2012, 3 x 32 blz.

Drie losstaande nummers net vóór de eindsprint, lijkt het wel.

Om te beginnen: een tweede aflevering van “The Continuing Adventures of The Big Man and The Little Boy”, de comic-als-kinderboek-in-landscape-formaat. Ze zetten met zes aan naar Alaska: Gus, Jepperd, Jepperd’s hockeymaat (“The Fat Man”), Wendy (“The Pig-girl), Becky (“The Pretty Girl”), en een kraai-jongetje (“The Crow-Boy”). En ondertussen is Singh toegekomen in Alaska,en begint hij te denken dat hij misschien wel niet geen profeet is maar zélf de messias.

Vervolgens The Ballad of Johnny and Abbot. ’t Is erg, ik was helemaal uit het oog verloren dat één van de mensen die mee was met de groep, en die heel het gedoe in de dam en zo meegemaakt hebben, Johnny was. Johnny is de broer van de leider van de militie, Abbot, en hij heeft ze uit het kamp helpen ontsnappen. Abbot, die met de zoon van Jepperd en een roedel honden-hybrids op jacht is op Gus en vrienden, is toegekomen aan de dam, waar Johnny nog zit. Cue flashback naar het verleden van de twee broers (getekend door gasttekenaar Nate Powell). Ik was niet helemaal overtuigd van de tekeningen van Powell, vrees ik, en ook het verhaal leek mij niet echt noodzakelijk: voor mij mocht Abbot gewoon een slechte slechterik gebleven zijn – niet alle personages moeten zo nodig een uitleg krijgen. (Komt daar nog bij dat één nummer lang niet voldoende zou zijn voor zo’n uitleg, maar bon.)

En dan om af te sluiten: The Singh Tapes, Alaska. Verteld uit het perspectief van Doktor Singh, die dus toegekomen is in Alaska. Hij ontdekt er dat niet alleen de moeder van Gus niet de moeder van Gus was, maar ook dat de vader van Gus niet de vader van Gus was, en waar hij dan wel vandaan komt.

En nu staat echt alles klaar voor een finale: zo ongeveer alles is min of meer duidelijk, ’t is alleen nog wachten tot iedereen samen is, en er een einde aan kan gemaakt worden.

Sweet Tooth: Unnatural Habitats

Mon, 27 Aug 2012 08:52:00 +0100

Jeff Lemire (tekst en beeld) - José Villarubia (kleur) - Carlos M. Mangual (letters) DC Comics (Vertigo), januari - mei 2012, 4 x 32 blz.

Hola, drama & conflicten. Jeppard, Singh en Gus maken plannen om naar Alaska te vertrekken, maar in de dam gaat het allemaal redelijk loos. Komt Hepperd een oude hockey-kameraad van hem tegen. Blijkt Walter niet echt water te zijn, en blijken de slechteriken niet echt de slechteriken te zijn – en nu moet Jepperd de meisjes de bij “Walter” gebleven zijn, redden.

En dat terwijl Singh alsmaar meer de religieuze toer opgaat, in Gus een soort heiland ziet, zichzelf de profeet van het nieuwe verbond ziet, en dan maar alleen naar Alaska vertrekt.

Spannend en alles.

Sweet Tooth: The Taxidermist

Mon, 27 Aug 2012 08:24:49 +0100

Jeff Lemire (tekst) - Matt Kindt (beeld) - Pat Brosseau (letters) DC Comics (Vertigo), december 2011 - februari 2012, 3 x 32 blz.

Kijk nu: een losstaand verhaal van drie issues, over een man die zijn aanstaande schoonbroer gaat opzoeken in Alaska. De kerel was er gaan missionaris spelen bij de Inuit, kwam maar niet terug, en was op een bepaald moment ook gestopt met brieven schrijven.

Komt de expeditie toe in Alaska, blijkt toch wel dat een mysterieuze ziekte de missie uitgeroeid heeft zeker? En dat er shenanigans zijn met mensen met dierenhoofden?

In het eerste deel van Endangered Species had Lemire al de tekenpen gegeven aan Matt Kindt, Nate Powell en Emi Lenox voor een aantal flashbacks; bij deze geeft hij het tekenen helemaal aan Matt Kindt.

Die dat geheel in zijn stijl doet, en geheel naar mijn goesting.

Het lijkt er meer en meer op dat de reeks naar een climax bouwt ergens in het Hoge Noorden, en dat het dan gedaan zal zijn. Denk ik.

Sweet Tooth: Endangered Species

Sun, 26 Aug 2012 21:12:52 +0100

Jeff Lemire (tekst en beeld), guest artists Emi Lenox, Matt Kindt, Nate Powell DC Comics (Vertigo), - april - september 2011, 6 x 32 blz.

Het komt in zijn Road Movie-achtige fase, een beetje zoals Y: The Last Man, of eigenlijk nog meer: zoals The Walking Dead wegens een realtief grote groep mensen .

Er is Gus en Jepperd, en dokter Singh van de militie, en twee meisjes die Jepperd gered heeft, Lucy en Becky, en Wendy het varkensmeisje en Bobby de prairiehond.

En ze hebben allemaal hun backstory – waar we met de aflevering meer van te weten komen.

Ze zijn op weg naar Alaska, om te proberen achterhalen waar Gus vandaan komt, en er sluipen vreemde sjamanistische dingen in het verhaal. Jepperd en Gus zitten in elkaars droom, een beer valt ze aan maar herkent in Gus een soort totemdier… weird.

Tijdens het foerageren geraken de meisjes gestrikt in een net, en komen ze Walter Fish tegen, een kreupele oudere man die in een geconverteerde hydroelectrische dam woont, met zo ongeveer alles wat nodig is om te overleven: electriciteit, stromend water, een eigen tuin, voldoende woonplaats, zelfs serres en tuinen.

Maar Jepperd vindt het niet pluis. En er zijn ook nog, ergens, op de achtergrond, de mannen van de militie. En er is ook nog de zoon van Jepperd – hijzelf denkt dat hij dood is, maar hij verschijnt wel in de dromen van Gus.

Nog altijd zeer goed, ja. Met parallelle vertelsels, en flashbacks, en sterke personages, en oh hoe kijk ik uit naar het vervolg!

Sweet Tooth: Animal Armies

Sat, 25 Aug 2012 11:11:21 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - José Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics (Vertigo), juli 2010 - maart 2011, 7 x 32 blz.

De kampdokter van de militie, Singh, wil achterhalen wat Gus precies is en waar hij vandaan komt. Jepperd verzamelt een leger om Gus te bevrijden, en slaagt er uiteindelijk in – en Singh had ondertussen gewonden dat Gus’ vader een wetenschapper was in Alaska, dus we weten weer waar naartoe getrokken.

Ik weet niet hoe lang Lemire het kan volhouden, op dit niveau. Het blijft spannend en ontroerend, en Lemire weigert karikaturen te schrijven.

De vorm blijft ook interessant: het kan zijn dat ik mij daarin vergis, maar ik vind de tekeningen precies nog beter worden. En er zit speling in: het hoofdverhaal, Animal Armies (13-17) is getekend zoals de vorige; The Singh Tapes (issue 12) is getekend vanuit het perspektief van dokter Singh en is prkatisch enkel beeld, met één lijntje tekst onderaan elke pagina; The Further Adventures of the Boy and the Big Man (issue 18) is het dagboek van Gus, als een kinderboek opgevat, in de breedte, met veel tekst en weinig beeld.

Van meer dan ganser harte aangeraden, dat spreekt.

Sweet Tooth: In Captivity

Fri, 24 Aug 2012 23:29:33 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - José Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics(Vertigo), maart - augustus 2010, 6 x 32 blz.

Hey, kijk nu, Jepperd blijkt een hockeyspeler geweest te zijn. ’t Is gelijk in Essex County! (Of het moet zijn dat ze daar in Canada allemaal hockeyspelers zijn, natuurlijk.)

Schock horror, op het einde van Out of the Woods, toen Jepperd Gus achterliet bij in een soort gevengenenkamp bij een militie, maar blijkt dat hij er een reden voor had.

En dan blijkt Gus specialer te zijn dan eerst gedacht: iedereen ging er van uit dat de hybride kinderen een gevolg van de pandemie waren, maar Gus is een jaar ouder dan de ziekte.

Zo schoon, opnieuw. Het vliégt wel voorbij, op de manier dat Lemire schrijft/tekent: grote afbeeldingen en weinig tekst. Ik weet niet of ik het geduld zou kunnen opbrengen om het aan één per maand te lezen.

Sweet Tooth: Out of the Woods

Fri, 24 Aug 2012 22:54:27 +0100

Jeff Lemire (tekst & beeld) - Jose Villarubia (kleur) - Pat Brosseau (letters) DC Comics (Vertigo), november 2009 - januari 2010, 5 x 32 blz.

“So what the hell is Sweet Tooth anyway?”, schrijft Jeff Lemire in het editoriaal van het eerste nummer. En hij geeft meteen een antwoord:

A friend of mine described it as "Bambi meets Mad Max," and while a bit of an oversimplification, that statement might not be far from the truth. Sweet Tooth is a post-apocalyptic, neo-western, action-adventure, science fiction, road-movie hybrid. Now I know what you're thinking: "Not another post-apocalyptic story!"

Lemire hoefde zich geen zorgen te maken: van de man die Essex County en Lost Dogs schreef, zou ik een 3 Suisses-catalogus lezen.

We zijn een tiental jaar na een voor het ogenblik nog mysterieuze pandemie. Gus woont met zijn vader in een hut in het midden van een bos. Gus is een jongen met het gewei van een hert: een hybride, één van de half-mens-half-dier-kinderen die na de ziekte geboren zijn, en die er blijkbaar immuun voor zijn.

Gus’ vader sterft, er is een altercatie met jagers die Gus willen vangen en verkopen, ene Jepperd redt zijn leven en neemt hem onder zijn vleugels. Zegt dat hij Gus naar een plaats zal brengen waar kinderen zoals hem veilig zijn.

Ooooooh zo schoon. Jeff Lemire stelt zo enorm hard niét teleur.

Essex County

Sat, 12 May 2012 02:29:54 +0100

Jeff Lemire Top Shelf, 2009, 512 blz.

Jeff Lemire vertelt meer dan een eeuw leven in Essex County, een gefictionaliseerde versie van het gat in Canada waar hij vandaan kwam. Drie grote verhalen die in elkaar haken, en als bonus een paar appendixen.

Tales from the Farm vertelt het verhaal van Lester: moeder net gestorven, vader nooit gekend, woont bij zijn oom, die daar helemaal niet zo goed in is, in kinderen. En samen moeten ze iets aan met het verdriet dat hun leven definieert. In Ghost Stories krijgen we het hele leven van Vince en Lou LeBeuf te lezen: hartverscheurend, van broers die niet met elkaar communiceren, en van gemiste kansen en kapotte levens.

The Country Nurse is Anne Byrne, de verpleegster die Lou verzorgt in zijn oude dag: haar familie is al generaties in de stad, en vertellen waar het over gaat is het boek verbrodden.

Een meesterwerk, koop het met uw ogen dicht.

Lost dogs

Sun, 01 Jan 2012 23:11:43 +0100

Jeff Lemire Top Shelf Productions, 2011, 105 blz.

Lost Dogs is het debuut van Jeff Lemire (Essex County, Sweet Tooth). Verschenen in 2005 maar praktisch onvindbaar tot het in 2011 heruitgegeven werd bij Top Shelf.

Een vader, sterk als een os, groter dan levensgroot, kan er niets aan doen dat hij alles verliest dat hij graag ziet.

Poëtisch, kort, en prachtig schoon.