https://boeken.tsuk.org/aut/latour-jason/Altijd al een boeklog willen bijhouden.nl-behttps://boeken.tsuk.org/2015/10/southern-bastards-v2-gridiron/Wed, 14 Oct 2015 09:51:02 +0100https://boeken.tsuk.org/?p=4013Jason Aaron (tekst) - Jason Latour (beeld) Image Comics, 2015, 116 blz.<p>Euless Boss in het <a href="https://boeken.tsuk.org/2015/10/southern-bastards-v1-here-was-a-man/">eerste deel van Southern Bastards</a> is een slechte slechterik. Een mens voelt dat er meer achter zit dan wat er op de pagina staat, en in Gridiron krijgen we dat te zien.</p> <p>En jawel, het heeft alweer met vaders te maken. De grootste droom van Euless Boss was om één van Running Rebs te worden, maar zijn familie heeft een minder dan goede reputatie en zijn vader is de ergste van al. Cue een al met al traditioneel verhaal, compleet met oude mentor erbij.</p> <p><a href="https://boeken.tsuk.org/wp-content/uploads/2015/10/gridiron.png"><img class="aligncenter size-large wp-image-4014" src="https://boeken.tsuk.org/wp-content/uploads/2015/10/gridiron-669x1024.png" alt="gridiron" width="669" height="1024" /></a></p> <p>Het vleest Euless Boss uit, het geeft meer achtergrond, maar het voelt toch aan alsof het minder met de geplogenheden van het genre speelt dan het eerste deel. Een oude mentor okay, tot daar aan toe &ndash; de coach in Rocky, Yoda in Star Wars, Mr. Miyagi in Karate Kid, so far so <a href="http://www.wikiwand.com/en/Monomyth">monomyth</a> &ndash; maar in het diepe Zuiden van de VS er een zwart van maken, en dan nog een <em>blinde</em> zwarte, da&rsquo;s mij nét iets te veel in de <a href="http://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Main/MagicalNegro">magical negro</a>-richting.</p> <p>Maar bon. De tekeningen van Latour blijven uitstekend, en dit deel twee is een uitstekend opstapje naar deel drie, waar de dochter van Earl Tubb op het toneel komt. Yay!</p>https://boeken.tsuk.org/2015/10/southern-bastards-v1-here-was-a-man/Thu, 08 Oct 2015 09:36:16 +0100https://boeken.tsuk.org/?p=4004Jason Aaron (tekst) - Jason Latour (beeld) Image Comics, 2014, 127 blz.<p>Craw County, home of the 5-time state 4A football champion Runnin&rsquo; Rebs. Waar choach Euless Boss de wet is, en de hele stad naar zijn pijpen danst.</p> <p>Earl Tubb keert na veertig jaar terug naar zijn geboortedorp: zijn vader die hij haatte is al jaren dood, maar nu ook de broer van zijn vader naar een tehuis gaat, staat zijn ouderlijk huis leeg. Earl komt de zaken afhandelen.</p> <p>En dan loopt het mis: in de locale diner (Boss&rsquo; BBQ, ha), ziet Earl een kerel schijnbaar ongestraft een andere aanvallen, en hij grijpt in. Wat géén goed idee is:</p> <p><a href="https://boeken.tsuk.org/wp-content/uploads/2015/10/man1.png"><img class="aligncenter size-large wp-image-4005" src="https://boeken.tsuk.org/wp-content/uploads/2015/10/man1-651x1024.png" alt="man1" width="651" height="1024" /></a></p> <p>Earl neemt voor hij het goed beseft de mantel op van zijn vader, de ex-sheriff van Craw County, en komt uiteraard in conflict met Coach Boss. Maar ondertussen komt hij ook zichzelf tegen, zijn vader, zijn verleden, en zijn uiteindelijk onvermijdelijk lot.</p> <p>Vaders en zonen, leven in een gat in Alabama (maar op de <em>couleur locale</em> na kon het pakweg Bevergem zijn of om het even welk klein dorp waar iedereen iedereen kent en allerlei dingen gebeuren en niemand spreekt), en hoe een mens kan verhuizen maar nooit echt zijn geboorteplaats verlaat: zowel schrijver als tekenaar komen uit gaten in het Diepe Zuiden, en ze weten duidelijk waar ze het over hebben.</p> <p>Geen clichés, geen redneckpastiche, maar écht.</p> <p>En qua ontknoping kan het tellen: geen idee waar het vervolg over zal gaan. Ik weet wél dat ik het zeker lees.</p>