The Wicked + The Divine v1: The Faust Act

Wed, 07 Oct 2015 11:42:06 +0100

Kieron Gillen (tekst), Jamie McKelvie & Matt Wilson (beeld) Image Comics, 2014, 144 blz.

In Phonogram schreef Kieron Gillen over hoe mensen interageren met kunst (in casu muziek), hoe kunst ze inspireert, verandert en uiteindelijk vernietigt. Het ging niet echt over kunstenaars, behalve dan als concepten in het hoofd van de ‘consument’. The Wicked + The Divine kijkt naar de andere kant: het gaat voornamelijk over de mensen die kunst maken, en meer specifiek over het traject dat ze afleggen, de keuzes, compromissen en zooi die ze onderweg maken, de mensen die ze tegenkomen, en hoe ze elkaar helpen of net kapotmaken.

Als Phonogram Kieron Gillen was die probeerde te achterhalen waarom hij zo van kunst houdt, is The Wicked + The Divine een tien jaar oudere Gillen die wil weten waarom hij kunst maakt, en waar het hem gebracht heeft.

Oh, en voor het verhaaltje: elke 90 jaar worden twaalf goden in mensen geïncarneerd. Ze worden geliefd. Ze worden gehaat. Ze sterven twee jaar later. Ze hebben er niet zelf voor gekozen, ze hebben wel de herinneringen van hun vorige incarnaties, maar ze nemen ook de bagage mee van de mensen die ze nu zijn (of beter: waren).

Weinig of geen expositie, ’t is zowat allemaal door de lezer in te vullen. Bijna klinisch getekend, maar wel zeer mooi (Kieron & McKelvie, dat zijn ook de mensen van Young Avengers!). Het is een ongoing, wat wil zeggen dat het niet gedaan is en gewoon verder gaat, maar het heeft wel degelijk een begin, een midden en een einde, verzekert Gillen ons. As we speak moet nummer 15 uitkomen; The Faust Act (spot de woordspeling, maat) is nummer 1-5, deel 2 (6-10) kwam ook net uit. Ik weet wat gelezen.

Darth Vader 1-9

Thu, 01 Oct 2015 08:26:29 +0100

Keiron Gillen (tekst), Salvador Larroca (beeld), Edgar Delgado (kleur) Marvel, februari - september 2015, 9 x 44 blz.

De (eerste) Death Star is vernietigd door rebellen. Keizer Palpatine legt de verantwoordelijkheid daarvoor grotendeels bij Darth Vader, die gedemoveerd wordt en een handler aan zijn zijde krijgt. Grand General Tagge wordt de nieuwe sterke man van het keizerrijk (Vader: “Tarkin had vision. You have graphs.” Tagge: “I have graphs and the command.”)

Maar Vader heeft een vreemde aanwezigheid gevoeld in de slag bij Yavin, en gaat achter de rug van de keizer op onderzoek.

Ayep: de Darth Vader-comic van Marvel neemt de draad op nét na de eerste film (A New Hope, nummer IV, whatever). En zeker, er wordt gevochten en er is avontuur en alles, maar veel belangrijker: we krijgen een inkijk in het meest interessante personage van heel Star Wars.

Het begint bijna volledig parallel aan Return of the Jedi: Vader op Tatooine, paleis van Jabba the Hut, wachter dood, voorbij Bib Fortuna, vóór Jabba – bijna beeld voor beeld hetzelfde als wat Luke Skywalker doet. Tot we het verschil zien tussen een Jedi en een Sith, natuurlijk. Verder in de eerste boeken zijn er ook nog (onvermijdelijk, vermoed ik) een hele reeks scènes die bijna screenshots zouden kunnen geweest zijn van de films, maar dat gaat er redelijk snel uit, eens we helemaal in het universum zitten.

We krijgen een soort Indiana Jones-achtige (vrouwelijke) Aphra, en twee fantastische tegenhangers van R2-D2 en C-3PO, BT-1 en Triple Zero. De eerste ziet er als een astromech uit maar is eigenlijk een vermomde assassin droid, de tweede is wel degelijk een protocol droid, maar gespecialiseerd in marteling. Whee!

Fijne verrassingen en nevenplots, allemaal goed en wel, maar komen we te weten hoe Vader er achter komt dat de keizer hem voorgelogen heeft over Padme, en dat hij een zoon heeft? Jazeker, uiteraard. Hét sleutelmoment waar heel de originele trilogie kantelt: zonder woorden, met flashbacks naar Attack of the Clones en Revenge of the Sith, met de prachtige beelden van Larocca en Delgado. Het verdriet, de gemiste kansen, de woede – zeer uitstekend gedaan.

Ik kijk alvast uit naar het vervolg.

Keiron Gillen — Boeggn

The Wicked + The Divine v1: The Faust Act

Darth Vader 1-9