The Gate of the Feral Gods

Het is voor een deel mijn eigen schuld: ik heb de fout begaan het einde van dit audioboek op te zetten op momenten dat ik eigenlijk veel te moe was, en dus gewoon los in slaap gevallen ben. Minstens een keer of vier: in een zetel in de zonb, in een zeten buiten de zon, en twee keer in bed waar ik de zaterdagnamiddag lag wegens rugpijn.

Dat wil zeggen dat ik het hele stukken van het einde van dit boek tegelijkertijd meer dan een paar keer beluisterd heb, en misschien ook deels helemaal niet, of niet helemaal bewust.

Dat, en het feit dat het weer werk is en geen vakantie meer, heeft ertoe bijgedragen dat het allemaal zeer fragmentarisch is binnengekomen. Het punt van deze level zes in de dungeon is dat alle crawlers gescheiden werden in (zeer grote) bubbels met telkens vier quests, en er komen goden aan te pas, en het si allemaal een beetje verwarrend.

Op het einde gaat één persoon uit de groep van Carl en Donut weg, en doet Carl eigenlijk Vreselijke Dingen met (de inwoners van) level negen (maar ook niet, want het is min of meer allemaal AI), en in de epiloog komen we zowaar een stuk van het metaverhaal te weten.

Ik was niet meteen 100% overtuigd. Niet dat ik nu ga stoppen met de reeks, natuurlijk. Maar het volgende mag wel beter worden.