Ella Minnow Pea

Ghoja. Mij aangeraden door een collega, maar ’t is meer een leutigheidje dan een boek dat de moeite waard is. Zoek de titel op (Ella Minnow Pea = LMNOP trouwens, ah ha ha) en de blurb bij Google zegt “a progressively lipogrammatic epistolary fable”.

Dat is geen spoiler, want het boek kondigt het zelf aan op de eerste pagina.

Epistolair dus brievenroman. Progressief lipogrammatisch, ’t is te zeggen met alsmaar minder letters.

Het draait er allemaal om, uiteindelijk, dat er een pangram moet gevonden worden van 32 letters. Beetje dwaas natuurlijk als er in mijn hoofd alleen al twee zitten die korter zijn dan dat (The five boxing wizards jump quickly, 31 en Sphinx of black quartz, judge my vow, 29).

Oh, maar uiteindelijk draait het daar natuurlijk niét om. Want het is ook een fabel, ’t is te zeggen, de auteur wil redelijk zwaar duidelijk iets zeggen over totalitaire staat en vrijheid van meningsuiting en conformisme versus rebellie en yada yada.

Mja. Dát heb ik dan weer wat subtieler, als het even kan.