't Is dystopisch, en 't is deprimered.
Essun komt thuis en ontdekt dat haar man haar zoon heeft vermoord en er met hun dochter vandoor is.
Oh en ondertussen vergaat de wereld. Nog maar eens. Er zijn wereldomvattende dingen met een rijk dat duizenden jaren bestaat en nu aan het omvervallen is, maar in de praktijk komt het er voor Essun op neer dat haar wereld om zeep gaat. In de zin van: geen zonlicht, geen eten, oorlog en miserie.
Niet dat dat Essun' zaak maakt: zij wil enkel haar dochter terug. Wat ze daar ook voor moet doen.