The Magicians 1: The Magicians

Gelezen op

Lev Grossman
Viking, 2009, 402 blz.

In The Player-stijl: It’s Harry Potter for Adults Meets Narnia meets Chronicles of Thomas Covenant meets Gaiman’s Books of Magic! 

Quentin Coldwater is een grote fan van Fillory, een Narnia-achtige reeks, die aanvaard wordt in een school voor tovenaars genre Harry Potter, maar eerder van pakweg 17 tot 21 jaar, met al wat bij die leeftijd hoort. (HINT: SEX)

In tegenstelling tot bij Harry Potter, wordt het verhaal niet uitgerokken over de hele schooltijd: al in het eerste boek van de trilogie studeert het hoofdpersonage af. En dan? Tovenaar, kan vanalles doen, maar what’s the point? Samenhokken met een aantal kompanen die ook vanalles zouden kunnen doen, maar die er eigenlijk niet toe komen.

Ha: Fillory, zo blijkt. Dat écht blijkt te zijn. En waar Quentin met zijn niet-echt-maten in verzeild raakt, in een oorlog waar ze eigenlijk niets van snappen.

Zeer veel mensen vinden dit maar niets. Een groot deel van de reviews op Goodreads zijn geschreven met schermessen gedoopt in vitriool.

Ik heb het, nu ja, niet met plezier gelezen, want de personages in het boek zijn echt wel stuk voor stuk pieces of work, maar wel graag. En qua cliffhanger kan het einde wel tellen.

Geef een reactie