Redshirts: a Novel With Three Codas

Redshirts

Gelezen op

John Scalzi
Tor Books, 2012, 318 blz.

Hey, wat een fijn uitgangspunt voor een boek: Andrew Dahl monstert aan bij de Intrepid. Het is de 25ste eeuw; Dahl en collega’s Maia Duvall, Hanson, Finn en Hester zijn kersverse bemanningsleden aan boord van het vlaggenschip van de Universal Union. Dat van planeet naar planeet en lastig parket naar lastig parket gaat.

Waar met de regelmaat van een klok kapitein Abernathy, science office Q’Eeng, luitenant Kerensky, chief engineer West en medical chief Hartnell haren-ten-berge-rijzende avonturen beleven terwijl ze op away mission naar een planeet zijn. Waarbij altijd wel het ene of het andere bemanningslid schielijk komt te gaan: opgevreten door een ijshaai, doodgeschoten dor een robotharpoen, ingeslikt door een Borgoviaanse landworm…

Dahl is met andere woorden een redshirt, zoals vroeger op Star Trek. Met dat verschil dat hij het beseft. En dat alle redshirts het beseffen: alleen de vijf officieren overleven altijd alles, en al de rest is potentieel een vogel voor de ruimtekat. En dat is niet alles dat vreemd is: als er een probleem is dat in een normale situatie maar een maand opgelost zou zijn, en de kapitein zegt dat er zes uur is, dan geraakt het probleem opgelost op vijf en een half uur. En er geburen allerlei zaken die gewoon compleet onwaarschijnlijk zijn.

Ahem, a bit of a mixed bag, dit. Premisse: uitstekend. Eerste paar hoofdstukken: uitstekend. Midden van het boek: euh ja. Einde: hu, wat? Is het al gedaan? Coda 1: had belofte, maakte ze niet waar. Coda 2: zzzzz. Coda 3: redde het boek, wat mij betrof.

De eerste twee drie hoofdstukken en het einde doen me geloven dat Scalzi veel beter dan dit kan schrijven. Er zat veel meer in: als het concept is dat het echte mensen zijn die de bordkartonnen niet-hoofdpersonages spelen in pakweg Star Trek of Galaxy Quest, dat zou het misschien een goed idee zijn om die personages in het boek méér dan bordkarton te maken. En dat lukt voor mij enkel helemaal in het begin en in de aller-allerlaatste pagina’s van het hele boek.

Ik denk dat ik eens een paar andere boeken van de man lees.

3 reacties to “Redshirts: a Novel With Three Codas”

  1. Pingback: Gelezen: Proxima - Michel Vuijlsteke's weblog — Michel Vuijlsteke's Weblog

  2. Pingback: Gelezen: The Quincunx - Michel Vuijlsteke's weblog — Michel Vuijlsteke's Weblog

  3. Pingback: Gelezen: The Interdependency 1: The Collapsing Empire | Michel Vuijlsteke's weblog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees vorig bericht:
Worlds Enough & Time
Worlds Enough & Time: Five Tales of Speculative Fiction

Dan Simmons is zo'n kameleon, die van genre naar genre gaat. Er was een tijd, lang geleden, dat alles wat...

Born Standing Up: A Comic's Life
Born Standing Up: A Comic’s Life

Het is niet vaak dat de blurb van een boek genoeg zegt dat ik maar moet copypasten: In the mid-70s,...

Jesus and the Word

Ken uw klassiekers. Deze vroege Bultmann (1934) is een mijlpaal in de demythologisering van het leven en de woorden van...

Sluiten